Bosbessen komen oorspronkelijk uit Noord-Amerika en zijn al lange tijd geliefd om hun zoete, heerlijke smaak. Tegenwoordig zijn ze nog populairder vanwege de voedingsstoffen die ze in een klein pakketje bevatten. Mensen hebben met name ontdekt dat bosbessen boordevol antioxidanten zitten: stoffen die de schade beperken die vrije radicalen aan cellen veroorzaken.
Over bosbessen
Bosbessen groeien aan zuurminnende struiken die enkele meters hoog kunnen worden. In het voorjaar krijgt de struik talrijke witte of roze klokvormige bloemen, die later in de zomer uitgroeien tot bessen. In de herfst kleuren de ovale bladeren van de bosbessenstruik fel oranjerood. Om vruchten te dragen, moeten de meeste bosbessenstruiken kruisbestoven worden met andere variëteiten. Er zijn onder meer hoge bosbessenstruiken, die in heel de Verenigde Staten kunnen worden geteeld; lage bosbessenstruiken, die voorkomen in New England; en konijnenoogbosbessen, die alleen in het zuiden en westen van de Verenigde Staten worden geteeld. Lage bosbessenstruiken zijn doorgaans wild, terwijl hoge bosbessenstruiken worden gekweekt.
De schil van bosbessen varieert van blauw tot diep paarszwart, afhankelijk van de cultivar. Ze hebben ook een mooie, witachtige "waslaag". Die laag is niet alleen mooi, maar beschermt de schil van de bes ook tegen ziekteverwekkers. De schil is dun en omsluit vruchtvlees met zaadjes die zo klein zijn dat je ze nauwelijks opmerkt wanneer je de vrucht eet. Bosbessen danken hun kenmerkende kleur aan voedingsstoffen die anthocyanineflavonoïden worden genoemd en antioxidanten zijn. Honderd gram wilde bosbessen bevat 558 milligram anthocyanine.
Bosbessen zijn verwant aan bosbessen van het geslacht Vaccinium en worden er soms mee verward, hoewel die bessen harde pitjes hebben. Bosbessen zijn nauwer verwant aan veenbessen en hebben ook verwanten in blauwe bosbessen en vossenbessen.
Voedingswaarde
De antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen van bosbessen zijn afkomstig van stoffen die stilbenoïden worden genoemd, met name pterostilbeen en resveratrol. Resveratrol staat bekend als de antioxidant in rode wijn. In bosbessen komt het in veel kleinere hoeveelheden voor. Maar pterostilbeen werkt vrijwel hetzelfde als het verwante stilbenoïde. Het is zowel een ontstekingsremmende voedingsstof als een antioxidant. Onderzoekers hebben ook ontdekt dat het beschermt tegen diabetes en de gezondheid van het hart en de zenuwen ondersteunt. Het heeft ook kankerwerende eigenschappen en wordt door het lichaam beter opgenomen dan resveratrol. Zo blijft pterostilbeen bijvoorbeeld lange tijd in het lichaam aanwezig voordat het wordt afgebroken.
Bosbessen zijn niet alleen rijk aan antioxidanten, maar hebben ook een lage glycemische index. De glycemische index, of GI, geeft aan welk effect koolhydraten in een voedingsmiddel op de bloedsuikerspiegel hebben. De GI van bosbessen ligt tussen de 40 en 53. Ze leveren ook voedingsvezels. Een kopje bosbessen bevat ongeveer 3,5 gram vezels. Deze gezonde hoeveelheid vezels in combinatie met de lage GI-waarde wijst erop dat bosbessen goed zijn voor het reguleren van de bloedsuikerspiegel. Dat is goed nieuws voor mensen met diabetes type 2.
Omdat is aangetoond dat bosbessen ook de zenuwen beschermen, zijn ze belangrijk voor het ondersteunen van de cognitieve functies bij ouderen. Mensen die elke dag een kopje bosbessensap dronken, scoorden hoger op tests voor cognitieve functies en geheugen.
Een kopje verse bosbessen bevat 84 calorieën. Het levert ook 32 procent van de dagelijkse referentie-inname (RI) van vitamine K, 22 procent van de RI van mangaan, 19 procent van de RI van vitamine C, 13 procent van de RI van voedingsvezels en 9 procent van de RI van koper. Het bevat 2 procent van de RI aan eiwitten, 10 procent van de RI aan koolhydraten en 1 procent van de RI aan vet.
Wat mineralen betreft, zijn bosbessen rijk aan calcium, magnesium, fosfor en kalium, evenals mangaan. Ze bevatten verrassend veel omega 3-vetzuren, die bekendstaan om hun aanwezigheid in koudwatervis en lijnzaadolie. Een kopje bosbessen levert 4 procent van de RI aan omega 3-vetzuren. Het bevat ook wat linolzuur, foliumzuur, palmitinezuur en stearinezuur.
Waar koop je bosbessen?
Bosbessen zijn het hele jaar door gemakkelijk te vinden in supermarkten, al zijn ze het meest verkrijgbaar van het midden van de lente tot het midden van de herfst. Je vindt ze ook op zomerse boerenmarkten en, als je geluk hebt, kun je naar een bosbessenboerderij gaan om ze zelf te plukken. De bessen moeten stevig en glanzend zijn, met een waslaagje. Een tip: schud de verpakking of het zakje, ook als de bessen bevroren zijn. Als verse bosbessen niet bewegen, zijn ze mogelijk overrijp en beginnen ze te schimmelen. Bevroren bessen die niet vrij bewegen, zijn misschien eerst ontdooid en daarna opnieuw ingevroren. Bosbessen moeten droog zijn en droog blijven tot vlak voordat je ze eet.
Na het plukken en mee naar huis nemen moeten bosbessen in een afgedekte bak in de koelkast worden bewaard, zodat ze niet bederven. Controleer de bosbessen en gooi beschimmelde of gekneusde exemplaren weg. Bosbessen zijn uitstekend in te vriezen en verliezen doorgaans weinig van hun voedingswaarde wanneer ze maximaal zes maanden ingevroren zijn. Een goede manier om bosbessen in te vriezen is ze in één laag op een bakplaat te leggen en ze volledig te laten bevriezen. Bewaar ze daarna in een plastic diepvrieszak.
Bosbessen kunnen worden ingeblikt en zelfs ingelegd. Goed ingemaakte bosbessen zijn tot twee jaar houdbaar.
Bosbessen kweken
Veel mensen kweken bosbessenstruiken in hun tuin. Ze zijn gemakkelijk te kweken in goed doorlatende, zure grond, maar hebben een oppervlakkig wortelstelsel. Ze moeten worden gemulcht met mulch met een lage pH-waarde, zoals veenmos. Mulch voorkomt dat de wortels uitdrogen en helpt concurrerend onkruid tegen te gaan. Bosbessenstruiken hebben volle zon nodig en moeten op een plek staan waar ze niet worden verstoord. Plant ze dus niet in de buurt van wandelpaden, opritten of speelplekken.
Alle bosbessen hebben een periode nodig waarin de temperatuur onder de 45 graden Fahrenheit (ongeveer 7 graden Celsius) zakt om vruchten te dragen. Hoge en lage bosbessenstruiken hebben 650 tot 800 uur met zulke temperaturen nodig, terwijl konijnenoogbosbessen maar 200 uur nodig hebben. De struiken moeten pas in het derde jaar na het planten worden gesnoeid, want ze dragen vruchten aan de uiteinden van takken die twee jaar oud of ouder zijn. Je kunt het beste alleen beschadigde of zieke takken uitdunnen en zeer oude stengels tot aan de hoofdstam terugsnoeien.
De bessen rijpen ongeveer twee maanden nadat de bloemen zijn bestoven en moeten nog vijf tot tien dagen aan de struik blijven hangen nadat ze blauw zijn geworden. Ze zijn rijp wanneer ze een beetje zacht zijn en gemakkelijk van de struik loskomen.
Bosbessen zijn heerlijk en voedzaam, of je ze nu eet in taart, slushies, cobblers, ijs of gewoon zo. Ze zijn gemakkelijk te vinden en zelfs eenvoudig te kweken. Eet je ze niet regelmatig? Dan zou je dat wel moeten doen!
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Anthocyanin
https://www.almanac.com/plant/blueberries
https://www.kyaniteamgenesis.com/kyani-sunrise/
Laat een reactie achter
Alle reacties worden gemodereerd voordat ze worden gepubliceerd