Het Wholefood Pantry Journal

Drie gezonde maaltijden per dag waren vroeger de norm. Voor een groeiend aantal mensen is dat niet meer het geval. Onderzoek van Levercliff, gepubliceerd in Food Manufacture, toonde aan dat 48% van de Britse consumenten minstens één maaltijd vervangt door een tussendoortje of een kleinere maaltijd, en dat 14% dit regelmatig doet. Onder de 18- tot 34-jarigen doet 21% dit regelmatig. Waitrose meldt een vergelijkbare verschuiving: 57% van de mensen geeft aan soms het avondeten over te slaan en in plaats daarvan tussendoortjes te eten. Als dat op jou van toepassing is, is de vraag niet of je kleine hoeveelheden vaker per dag moet eten, maar hoe je dat goed aanpakt. Waarom eten we zo? Volgens Levercliff zijn de meest voorkomende redenen een kleiner eetlust, genoemd door 37% van de mensen, en een gebrek aan tijd, genoemd door 25%. Een druk schema, thuiswerken en stijgende voedselprijzen spelen allemaal een rol. Een deel van deze verschuiving is ook te wijten aan gewichtsverliesmedicatie, die de eetlust vaak vermindert. Sommige supermarkten zijn begonnen met het verkopen van kleinere maaltijden voor deze klanten. Als je medicijnen gebruikt die je eetlust beïnvloeden, is je huisarts of apotheker de beste persoon om met te praten over wat en hoeveel je moet eten. Het probleem met tussendoortjes Kleine hoeveelheden eten is op zichzelf geen probleem. Het probleem is dat wanneer een maaltijd verandert in een tussendoortje, je gemakkelijk naar alles grijpt wat er in de voorraadkast ligt: een zak chips, een paar koekjes, een reep chocolade. Doe dat een paar keer per dag en je kunt eindigen met veel eten, maar weinig variatie. Het antwoord is om een kleinere maaltijd als een maaltijd te behandelen, alleen een kleinere. Hoe je een uitgebalanceerd tussendoortje samenstelt Zie een tussendoortje als een kleine versie van een volwaardige maaltijd. Probeer iets uit elk van deze groepen te nemen. Iets met peulvruchten. Peulvruchten bevatten eiwitten en vezels, die ervoor zorgen dat een klein bordje meer vult. Een lepel hummus is de makkelijkste optie. Mix gekookte kikkererwten met tahini, citroensap, knoflook en een scheutje water, en je hebt genoeg voor meerdere dagen. Gebraden kikkererwten of een handje gebraden bonen werken ook. Iets knapperigs. Rauwe groentesticks zoals wortel, selderij, komkommer en paprika zijn ideaal om in te dippen. Haverkoekjes of volkoren crackers zijn ook goed. Een paar noten of zaden. Een klein handje ongezouten pinda's of pompoenzaden voegt knapperigheid toe en houdt je energieker. Sommige fruit. Vers fruit is het beste, maar een paar stukjes gedroogde peer of gedroogde perzik werken goed als de fruitschaal leeg is. Iets wat je lekker vindt. Een klein extraatje zorgt ervoor dat het bordje aanvoelt als een maaltijd in plaats van een compromis. Onze Peach, Peanut & Cacao Bites zijn een goede optie om in de koelkast te bewaren. Drie tussendoortjes om te proberen De snelle lunch. Hummus, wortel- en komkommersticks, twee haverkoekjes, een handje pompoenzaden en een appel. De middagboost. Gebraden bonen, een paar plakjes gedroogde peer en een kopje thee. De lichte avondmaaltijd. Een klein kommetje van onze Red Lentil & Coconut Curry Soup met crackers, gevolgd door een cacao bite. Maak het jezelf makkelijk Het geheim van goed eten in kleine hoeveelheden is voorbereiding. Als de goede opties klaarstaan, grijp je er naar. maak aan het begin van de week een batch hummus snijd groentesticks en bewaar ze in een bakje met water in de koelkast zet een pot met gemengde noten en zaden op het aanrecht verdeel etensresten van het avondeten in kleine bakjes voor de volgende dag Klein en vaak eten kan uitstekend werken. Het helpt alleen om elk klein bordje als een miniatuurmaaltijd te zien.

Voedselprijzen zijn momenteel de grootste zorg op het gebied van voeding in het VK. In de nieuwste consumentenmonitor van de Food Standards Agency gaven 91% van de mensen aan dat ze zich zorgen maakten over de prijzen, en ongeveer een kwart was bezorgd over het kunnen betalen van eten in de komende maand. Het is geen verrassing dat velen van ons op zoek gaan naar manieren om het wekelijkse boodschappenbudget langer te laten rekken. Een voorraadkast met gedroogde bonen en linzen is een van de eenvoudigste manieren. Ze vullen goed, zijn lang houdbaar en één zak kan een hele week aan maaltijden opleveren. Zo begin je. Waarom gedroogde bonen en linzen? Blikken zijn handig en daar is niets mis mee. Maar gedroogde peulvruchten hebben een paar voordelen. Een beetje is al snel genoeg. Peulvruchten zwellen op tijdens het weken en koken, waardoor een zak gedroogde bonen veel meer dan zijn gewicht aan eten oplevert. Ze nemen minder ruimte in. Een zak gedroogde linzen past op de plek van een paar blikken en levert veel meer maaltijden op. Je bepaalt zelf wat erin gaat. Gedroogde peulvruchten zijn gewoon peulvruchten, zonder toevoegingen. Jij bepaalt hoeveel zout je toevoegt en met welke kruiden en specerijen je ze bereidt. Als je een goede voorraad wilt aanleggen, zijn onze voorraad- en bereidingszakken van 1,5 kg daar precies voor ontworpen. Linzen of bonen? Het belangrijkste verschil is de bereidingstijd. Linzen en gespleten erwten zijn het snelst. Linzen hoeven niet te weken: even goed afspoelen en laten pruttelen. Rode gespleten linzen worden zacht en vormen een romige basis voor soepen en dhalen, terwijl groene linzen hun vorm behouden in salades en stoofschotels. Groene gespleten erwten maken een dikke, hartverwarmende soep. Bonen en kikkererwten vragen wat meer voorbereiding. De meeste moeten voor het koken weken, vaak een nacht door. Volg altijd de weken- en kookinstructies op de verpakking, omdat de benodigde tijd per soort verschilt. Vijf soorten om mee te beginnen Als je je voorraadkast vanaf nul opbouwt, dekken deze vijf soorten de meeste herfstgerechten. Biologische rode gespleten linzen, voor soepen, dhalen en het indikken van stoofschotels Groene linzen, voor warme salades, bijgerechten en stevige bouillons Zwarte bonen, voor chili, burrito's en rokerige stoofschotels Boterbonen, voor romige stoofschotels en curry's Kikkererwten, voor hummus, curry's en geroosterde gerechten Als je hier de kneep van hebt, kun je ook adukibonen, zwarte bonen of rode football-linzen proberen. Hoe bewaar je ze Bewaar gedroogde peulvruchten op een koele, droge plaats, uit de buurt van direct zonlicht, warmte en vocht. Zodra een zak is geopend, sluit je hem weer af of doe je de peulvruchten in een luchtdichte bewaarcontainer. Controleer de houdbaarheidsdatum op de verpakking en gebruik als vuistregel eerst je oudste zakken. Een keer koken, de hele week eten De makkelijkste manier om gedroogde peulvruchten in een drukke week te verwerken, is om in het weekend een grote hoeveelheid te bereiden en deze in verschillende maaltijden te gebruiken. Week en kook een grote pan bonen of kikkererwten en verdeel ze vervolgens in porties. De ene portie kan in een chili, de andere in een curry en nog een deel in hummus of een salade. Het advies van de Food Standards Agency over restjes is hier ook van toepassing: Laat bereid eten afkoelen en plaats het binnen één tot twee uur in de koelkast Verdeel grote hoeveelheden in kleinere porties, zodat ze sneller afkoelen Eet gekoelde restjes binnen 48 uur of vries ze in als je er niet op tijd aan komt Ontdooi bevroren porties in de koelkast en gebruik ze binnen 24 uur Drie herfstmaaltijden met één boodschap Om je een idee te geven van wat je met een voorraadkast kunt bereiden, volgen hier drie recepten van onze blog met peulvruchten die je waarschijnlijk al in huis hebt: Rode linzen-kokoscurrysoep, klaar zonder weken Chili met zwarte bonen en kokos, perfect voor Bonfire Night Romige boterbonen in groene curry met kokosmelk, een maaltijd in één pan Een paar zakken peulvruchten in de voorraadkast lossen de stijgende prijzen niet op zichzelf op. Maar ze maken het wel veel makkelijker om een vullende, zelfgemaakte maaltijd op tafel te zetten, zelfs aan het eind van de maand.

Als je coconut aminos de laatste tijd vaker in recepten tegenkomt, dan is dat niet je verbeelding. Japanse gerechten zijn momenteel erg populair in Britse keukens. In de vier weken tot begin oktober lagen de verkoopcijfers van Japanse kookazijn in Britse supermarkten 17% hoger dan in het voorgaande jaar, volgens het marktonderzoeksbureau NIQ. Dat was de grootste stijging van alle door hen bijgehouden voedselcategorieën. Steeds meer mensen bereiden teriyaki, roerbakgerechten en rijstschalen thuis, en velen hebben de bodem van de sojasausfles bereikt en zich afgevraagd wat er nog meer te halen valt. Coconut aminos is een van de antwoorden. Hier lees je wat het is, hoe het verschilt van sojasaus en hoe je het beste gebruik maakt van een fles. Wat is coconut aminos? Coconut aminos is een donkere, glanzende smaakmaker die sterk lijkt op sojasaus. In plaats van gefermenteerde sojabonen wordt het gemaakt van kokosnectar, het sap dat uit de bloesems van de kokospalm wordt gewonnen. Onze RAWGORILLA Organic Coconut Aminos bevat slechts drie ingrediënten: biologische kokosnectar, biologische kokosazijn en zout. De naam kan verwarrend zijn. Het is geen voedingssupplement en je hoeft niets van aminozuren te weten om het te gebruiken. Zie het gewoon als een saus in sojastijl die toevallig uit de kokospalm komt. Hoe verhoudt het zich tot sojasaus? Smaak. Dit is het grootste verschil. Coconut aminos is zoeter en milder dan sojasaus, met een zachte karamelnoot en een minder uitgesproken zoute smaak. Sojasaus is scherper en intenser hartig. Geen van beide is beter. Ze hebben gewoon elk hun eigen functie. Ingrediënten. Traditionele sojasaus wordt gebrouwen van sojabonen en tarwe. Coconut aminos wordt zonder beide gemaakt, waardoor veel mensen die soja of tarwe vermijden er vaker voor kiezen. Als je voor iemand met allergieën kookt, controleer dan altijd het etiket. Zout. Onze coconut aminos bevat 0,6 g zout per 100 g. Een typische sojasaus bevat ongeveer 16,9 g zout per 100 ml. Als je je zoutinname in de gaten houdt, is het dus een handige vervanger. Hoe gebruik je coconut aminos Je kunt coconut aminos bijna overal gebruiken waar je sojasaus zou gebruiken. Begin door het één-op-één te vervangen en proef daarna. Omdat het milder is, heb je misschien iets meer nodig, of een kneepje limoen of een snufje zout om de smaak wat scherper te maken. In een roerbakgerecht. Voeg aan het einde van het bereiden een paar eetlepels toe, samen met knoflook en gember, en roer alles goed door elkaar zodat de saus de groenten bedekt. Als glazuur. Coconut aminos wordt prachtig dikker als het zachtjes wordt gekookt, waardoor het ideaal is voor een plakkerig glazuur in teriyaki-stijl. Kook het zachtjes met een beetje Organic Coconut Sugar, geraspte gember en knoflook, en maak het vervolgens dikker met een eetlepel maïzena vermengd met water. Onze Teriyaki-Style Chickpeas with Roasted Squash wordt precies volgens deze methode bereid. In een marinade. Meng het met knoflook, gember, limoensap en een beetje olie, en gebruik het om tofu, champignons, groenten of kip te marineren voordat je het bakt of grillt. In een dressing. Klop een eetlepel door tahini met citroensap en een scheutje water voor een snelle dressing voor granenbowls en geroosterde groenten. Het geeft de dressing over onze Black-Eyed Bean & Sweet Potato Traybake zijn diepte. Als dipsaus. Op zichzelf, of met een beetje chili en limoen, is het een milde dip voor dumplings, loempia's en sushi. In de alledaagse Britse keuken. Hier verrast coconut aminos mensen. Een eetlepel voegt diepte toe aan een pan chili, een jus of een tomatensaus, vergelijkbaar met Worcestershire-saus. Probeer het in onze Black Bean & Coconut Chilli of onze Homemade Baked Beans, waar het de tomatensaus een vollere smaak geeft. Drie snelle ideeën voor de herfst Gebraden pompoen met glazuur. Besprenkel pompoenpartjes met kokosolie, rooster ze tot ze zacht zijn en bestrijk ze dan de laatste vijf minuten met coconut aminos. Plakkerige champignons op toast. Bak plakjes champignons goudbruin, voeg een scheutje coconut aminos en een klontje boter of een beetje kokosolie toe, en laat het pruttelen tot het glanzend is. Een verwarmende noedelbouillon. Laat groentebouillon zachtjes koken met gember, knoflook en een paar eetlepels coconut aminos, en voeg vervolgens noedels, groene groenten en alle overgebleven groenten toe die je hebt. Hoe bewaar je het Bewaar de fles op een koele, droge plaats, uit de buurt van fel licht en hitte, en volg na het openen de bewaarinformatie op het etiket. Kortom Coconut aminos is niet bedoeld als vervanger van sojasaus, en dat hoeft ook niet. Het is een andere smaakmaker met zijn eigen karakter: zoeter, milder en gemaakt zonder soja of tarwe. Als je dit jaar meer Japanse gerechten thuis hebt bereid, of gewoon op zoek bent naar een nieuwe manier om je herfstmaaltijden meer diepte te geven, is het een waardevolle toevoeging aan je keukenkast. Shop RAWGORILLA Organic Coconut Aminos

De meeste gesprekken over vezels gaan over cijfers. Hoeveel gram zitten er in dit? Krijg ik genoeg binnen? Maar de voedingsleer beweegt weg van een enkel cijfer en meer richting variatie, omdat vezels niet één ding zijn. Het is een groep verschillende stoffen, te vinden in verschillende voedingsmiddelen, die op verschillende manieren werken. Dit is wat dat betekent voor de manier waarop je eet. Wat vezels eigenlijk zijn Vezels zijn het deel van plantaardige voeding dat niet in de dunne darm wordt verteerd. Het gaat door naar de dikke darm, waar darmbacteriën een deel of alles ervan afbreken. Dieetisten hebben vezels traditioneel in twee hoofdtypes verdeeld. De British Dietetic Association merkt op dat onderzoek nu in meer detail naar vezels kijkt: hoe ze oplossen, hoe dik ze worden en hoe gemakkelijk darmbacteriën ze kunnen fermenteren. De belangrijkste soorten vezels Oplosbare vezels. Hieronder vallen pectine en bètaglucanen. Je vindt ze in fruit en in havermout, zoals Biologische havermout en Biologische Jumbo havermout. Onopposbare vezels. Hieronder vallen cellulose, te vinden in voedingsmiddelen zoals tarwezem en noten. Resistent zetmeel. Dit is zetmeel dat bestand is tegen vertering en zich als vezel gedraagt. Darmbacteriën fermenteren het tot korteketenvetzuren. De British Dietetic Association noemt bananen, aardappelen, granen en peulvruchten als bronnen, wat bonen en linzen zoals Zwarte bonen en Biologische rode gespleten linzen op de lijst zet. Prebiotica. Dit zijn koolhydraten waar darmbacteriën van leven. De British Dietetic Association noemt uien, knoflook, asperges en bananen als voorbeelden. Waarom variatie belangrijk is Omdat elk type vezel uit verschillende voedingsmiddelen komt, dekt geen enkel ingrediënt ze allemaal. Havermout geeft je bètaglucanen, maar niet veel resistent zetmeel. Peulvruchten geven je resistent zetmeel, maar niet dezelfde vezels als fruit. Zaden brengen weer iets anders mee. Dat is het probleem van vertrouwen op één superfood of een vezelpoeder om je doel te halen. Je bereikt misschien 30 g op papier, maar dan uit een smal bereik van vezeltypes. Een bord dat granen, peulvruchten, zaden, noten, fruit en groenten combineert, geeft je een veel breder bereik. Hoe je variatie in je week opbouwt Denk in groepen, niet in losse voedingsmiddelen. Probeer gedurende de dag iets uit elke groep te eten: volkorenproducten, peulvruchten, noten en zaden, fruit en groenten. Wissel je peulvruchten af. In plaats van elke week dezelfde zak linzen te kopen, probeer iets nieuws. Aduki bonen, Haricot bonen, Boterbonen en Groene gespleten erwten brengen elk iets anders op het bord. Meng je zaden. Houd twee of drie soorten in de voorraadkast, zoals Biologische chiazaadjes, Biologische gemalen lijnzaad en Biologische pompoenzaden, en gebruik elke dag een andere. Eet seizoensgebonden. De herfst zit vol vezelrijke producten: pompoenen, pastinaken, appels, peren, prei en kool. De British Dietetic Association raadt aan om te streven naar vijf porties fruit en groenten per dag. Vergeet uien en knoflook niet. Ze gaan sowieso in de meeste hartige gerechten, en ze staan onder de prebiotische voedingsmiddelen die de British Dietetic Association opnoemt. Eén herfstschotel, vijf vezelbronnen Onze Schotel met zwarte bonen en zoete aardappel brengt verschillende soorten samen in één gerecht: peulvruchten (zwarte bonen), een zetmeelrijke wortelgroente (zoete aardappel), uien en bladgroenten (boerenkool). Strooi er een paar pompoenzaden overheen en je hebt vijf vezelbronnen in één schotel. Denk verder dan het cijfer Vezels zijn niet één voedingsstof, en de beste manier om ze binnen te krijgen is niet uit één voedingsmiddel. Streef naar de 30 g die de richtlijnen aanbevelen, maar denk ook na over waar ze vandaan komen. Een gevarieerd bord met granen, peulvruchten, zaden, fruit en groenten zal altijd meer doen dan een enkel superfood of een schepje poeder.

Britse richtlijnen adviseren volwassenen om 30 g vezels per dag te eten. Volgens de British Dietetic Association halen de meeste van ons ongeveer 18 g. Om dat gat te dichten zijn geen supplementen, speciale producten of ingewikkelde recepten nodig. Een paar kleine aanpassingen gedurende de dag zijn voldoende. Dit is hoe een dag met 30 g vezels eruit kan zien met alledaagse onbewerkte producten. De vezelwaarden van onze producten zijn afgeleid van de voedingswaardebedelingen en zijn gebaseerd op het drooggewicht. De waarde voor volkorenbrood is afkomstig van de British Dietetic Association. Ontbijt: havermout met chiazaad en lijnzaad (ongeveer 9,5 g) Een kom havermout gemaakt met 50 g biologische havermout levert ongeveer 3,7 g vezels op. Roer er een eetlepel (ongeveer 10 g) biologische chiazaad doorheen voor nog eens 3,4 g, en een eetlepel (ongeveer 10 g) biologisch gemalen lijnzaad voor 2,4 g. Dat is bijna een derde van je dagelijkse behoefte voordat je het huis hebt verlaten. Voeg fruit toe en je hebt er nog een klein beetje bij. Lunch: linzensoep met volkorenbrood (ongeveer 12,5 g) Een kom van onze rode linzen-kokoscurrysoep bevat per portie 50 g biologische rode gespleten linzen, wat 5,5 g vezels oplevert. Twee sneetjes volkorenbrood ernaast voegen daar ongeveer 7 g aan toe. Tussendoortje: een handje pompoenzaden (ongeveer 2,6 g) Een handje van 30 g biologische pompoenzaden levert 2,6 g vezels op. Eet ze achter je bureau of strooi ze over je soep. Avondeten: chili met zwarte bonen (ongeveer 8,5 g) Een portie van onze chili met zwarte bonen en kokos bevat ongeveer 55 g gedroogde zwarte bonen per persoon, wat ongeveer 8,5 g vezels oplevert. Serveer er groenten bij voor extra vezels. Het totaal: ongeveer 33 g Tel alles bij elkaar op en je komt uit op ongeveer 33 g vezels, nog zonder de fruit en groenten die je erbij eet. Dat is meer dan de aanbeveling van 30 g, en dan ook met vier maaltijden die makkelijk te bereiden zijn. Vervangingen die elke dag werken Je hoeft dit menu niet precies te volgen. Deze vervangingen verhogen je vezelinname, wat je ook bereidt. Voeg linzen of bonen toe aan sauzen. Een handje linzen in een bolognesesaus of een portie bonen in een stoofschotel voegt vezels toe zonder het gerecht veel te veranderen. Kies voor volkoren. Vervang wit brood, pasta en witte rijst door volkorenvarianten. Bestrooi met zaden. Chiazaad, lijnzaad, pompoenzaden en zonnebloempitten kun je over muesli, yoghurt, salades en soepen strooien. Laat de schil zitten. Laat waar mogelijk de schil van fruit, groenten en aardappelen zitten. Gebruik diepvriesgroenten. Zo kun je gemakkelijk groenten aan elke maaltijd toevoegen. Bak met vezelrijkere meelsoorten. Biologisch kokosmeel bevat 36 g vezels per 100 g, dus zelfs een kleine hoeveelheid in je bakproducten maakt een verschil. Peulvruchten: de makkelijkste winst Als je maar één verandering aanbrengt, kies dan voor peulvruchten. Onze gedroogde bonen, linzen en erwten bevatten veel vezels per 100 g (drooggewicht): Groene gespleten erwten: 22,2 g Zwarte bonen: 15,5 g Haricotbonen: 13,3 g Adubokbonen: 12,7 g Biologische rode gespleten linzen: 11 g Kikkererwten: 10,7 g Ze zijn goedkoop, maandenlang houdbaar in de voorraadkast en geschikt voor alles, van soepen en curry's tot zelfgemaakte baked beans. Doe het rustig aan Als je huidige dieet weinig vezels bevat, ga dan niet van de ene op de andere dag naar 33 g. De British Dietetic Association adviseert om je vezelinname geleidelijk te verhogen om een opgeblazen gevoel en winderigheid te voorkomen, en ondertussen voldoende te drinken. Begin met het ontbijt, voeg een paar keer per week een maaltijd met linzen of bonen toe en bouw vanaf daar verder op.

Als je dit jaar enigszins op sociale media bent geweest, ben je vast wel ergens tegen fibremaxxing aangelopen. Het idee is simpel: zorg dat je bij elke maaltijd zoveel mogelijk vezels binnenkrijgt. Chiazaadjes gaan in alles, linzen vervangen pasta en mensen delen hun dagelijkse vezelopbrengst zoals ze vroeger hun stappentelling deelden. Zoals de meeste voedingshypes begon het vanuit een goed idee, maar vervolgens ging het een beetje door. Dit is wat er goed gaat, waar het te ver gaat en hoe je het op een verstandige manier aanpakt. Wat de richtlijnen zeggen De richtlijnen van de Britse overheid adviseren volwassenen om 30 g vezels per dag te eten. Voor kinderen wordt door de British Dietetic Association ongeveer 15 g per dag aanbevolen vanaf twee jaar, 20 g voor basisschoolkinderen en 25 g voor middelbare schoolkinderen. De meeste van ons komen daar niet eens in de buurt. Volgens de British Dietetic Association eet de gemiddelde volwassene in het VK ongeveer 18 g per dag, wat ruwweg 60% van de doelstelling is. Dat gat is de reden dat fibremaxxing bestaat, en het is een reëel gat. Wat fibremaxxing goed doet Op zijn best zorgt fibremaxxing ervoor dat mensen anders naar eten gaan kijken. In plaats van te vragen wat je moet schrappen, vraagt het wat je kunt toevoegen. Dat leidt mensen vaak naar onbewerkte producten: havermout, bonen, linzen, zaden, fruit en groenten. Het heeft er ook voor gezorgd dat mensen etiketten gaan lezen. In het VK mag een voedingsmiddel alleen als 'vezelrijk' worden aangeduid als het minstens 6 g vezels per 100 g bevat, en als 'vezelbron' als het minstens 3 g bevat. Zodra je begint te controleren, merk je hoe weinig vezels veel alledaagse bewerkte voedingsmiddelen bevatten. Waar het te ver gaat Sommige varianten van de hype mikken op 60 g, 70 g of zelfs 80 g vezels per dag, ver boven de 30 g die in de richtlijnen staat. Er is geen bewijs dat het verdubbelen van de aanbevolen hoeveelheid extra voordelen oplevert, en het Institute for Optimum Nutrition waarschuwt dat een zo hoge inname winderigheid, krampen en andere spijsverteringsproblemen kan veroorzaken. Het andere probleem is hoe mensen daar komen. Veel fibremaxxing-routines vertrouwen op vezelpoeders en supplementen in plaats van op eten. Een lepel poeder levert grammen op, maar niet de eiwitten, vitaminen, mineralen en variatie die je ook krijgt met een kom linzen of een handje zaden. Snelheid is ook belangrijk. Als je huidige dieet weinig vezels bevat en je die plotseling verdrievoudigt, zul je dat merken. De British Dietetic Association adviseert om de vezelinname geleidelijk te verhogen om winderigheid en winderigheid te voorkomen. Hoe je het op een verstandige manier aanpakt Mik op 30 g, niet meer. Van 18 g naar 30 g gaan is voor de meeste mensen al een grote verandering, en dat is wat de richtlijnen aanbevelen. Bouw het langzaam op. Voeg één vezelrijk product tegelijk toe en geef jezelf een paar weken om eraan te wennen. Drink voldoende. De British Dietetic Association adviseert om voldoende te drinken zodat vezels hun werk goed kunnen doen. Kies eten boven poeders. Havermout bij het ontbijt, linzen in je soep, bonen in je chili en zaden op je salade brengen je al een heel eind. Varieer. Verschillende producten bevatten verschillende soorten vezels, dus variatie is even belangrijk als het totaal. Vraag een professional als dat nodig is. De British Dietetic Association raadt aan een diëtist te raadplegen als je een aandoening hebt zoals IBD of inflammatoire darmziekte, of als je niet zeker weet hoeveel vezels voor jou goed zijn. Dus, moet je het proberen? Fibremaxxing heeft gelijk dat de meeste van ons meer vezels nodig hebben. Het heeft ongelijk dat meer altijd beter is. Mik op de 30 g die de richtlijnen aanbevelen, kom daar geleidelijk aan en haal het uit echt eten in plaats van uit een pot poeder. Voor een eenvoudig dagmenu dat 30 g oplevert, zie hoe je 30 g vezels per dag uit echt eten haalt.

Je hebt misschien het woord fibremaxxing op social media, in een tijdschrift of op een supermarktschap gezien en je vroeg je af wat het in hemelsnaam betekent. Het korte antwoord: het is een trend om meer vezels te eten. Het langere antwoord is iets interessanter, dus hier is alles wat je moet weten als je vanaf nul begint. Wat betekent fibremaxxing? De naam komt uit internetjargon. Het toevoegen van "maxxing" aan een woord betekent dat je er het uiterste uit haalt, of het zo ver mogelijk duwt. Dus fibremaxxing betekent simpelweg het maximaliseren van de vezels in je dieet. In de praktijk proberen mensen die fibremax doen vezelrijke voeding bij elke maaltijd te eten. Dat kan betekenen dat je zaden bij het ontbijt toevoegt, wit brood vervangt door volkoren, of je avondmaaltijden rond bonen en linzen opbouwt. Sommige mensen houden bij hoeveel gram vezels ze per dag eten, net zoals anderen stappen of calorieën tellen. Waar komt het vandaan? Fibremaxxing sloeg door op TikTok, waar mensen begonnen met het delen van vezelrijke maaltijden, boodschappen hauls en dagelijkse vezeltotals. Sindsdien is het verspreid naar Instagram, kranten en tijdschriften, en zelfs supermarkten, waarvan sommige zijn begonnen met het duidelijker labelen van vezelrijke producten. Jarenlang was eiwit de voedingsstof waar iedereen over praatte. Fibremaxxing is onderdeel van een verschuiving in aandacht naar vezels, die de meeste van ons hebben verwaarloosd. Wat zijn vezels eigenlijk? Vezels zijn het deel van plantaardige voeding dat ons lichaam niet volledig kan verteren. In plaats van te worden opgenomen in de dunne darm zoals de meeste voedingsstoffen, reist het naar de dikke darm, waar de bacteriën die in onze darmen leven er een deel van afbreken. Je vindt vezels alleen in plantaardige voeding. Vlees, vis, eieren en zuivel bevatten er geen. Goede bronnen zijn: volkorenproducten zoals havermout, bruine rijst en volkorenbrood peulvruchten zoals bonen, linzen, kikkererwten en gespleten erwten noten en zaden fruit en groenten, vooral met schil Waarom praat iedereen erover? Vooral omdat zo weinig van ons er genoeg van eet. De richtlijnen van de Britse overheid adviseren dat volwassenen 30 g vezels per dag eten, maar de British Dietetic Association schat het gemiddelde op ongeveer 18 g. Schrijvend voor BBC Science Focus merkt huisarts dr. Nish Manek op dat meer dan negen op de tien mensen in het VK niet aan het doel voldoen. Dat is belangrijk omdat vezels veel meer doen dan ons een regelmatige stoelgang geven. De British Dietetic Association zegt dat vezelrijke diëten worden geassocieerd met een lager risico op hartziekten, diabetes type 2 en darmkanker. Dus de basisboodschap achter fibremaxxing, dat de meeste van ons meer vezels zouden moeten eten, is een boodschap die artsen en diëtisten al jaren geven. Sociale media heeft het gewoon modieus gemaakt. Is fibremaxxing een goed idee? Dat hangt ervan af hoe je het doet. Het goede deel. Meer bonen, linzen, volkorenproducten, zaden, fruit en groenten eten is verstandig advies voor bijna iedereen. Als de trend ervoor zorgt dat mensen een pan linzentoep eten in plaats van een kant-en-klaarmaaltijd te kopen, dan is dat een goed ding. Het minder goede deel. Sommige fibremaxxers mikken op 50 g per dag of meer, ver buiten de aanbeveling van 30 g, en sommigen vertrouwen op vezelpoeders in plaats van voedsel. Dr. Manek waarschuwt dat zeer hoge innames een opgeblazen gevoel, krampen en diarree kunnen veroorzaken, en dat het najagen van een groot getal je dieet kan beperken tot slechts een paar voedingsmiddelen. Het verstandige middenpad is om te mikken op de 30 g die de richtlijnen aanbevelen en dit uit een verscheidenheid aan onbewerkte voeding te halen. Hoe te beginnen Als je nieuw bent in al dit, hoef je niet elke gram te tellen. Een paar eenvoudige veranderingen maken een groot verschil. Begin met ontbijt. Een kom havermout met een lepel chiazaad of gemalen lijnzaad is een makkelijke eerste stap. Voeg peulvruchten toe aan maaltijden die je al maakt. Roer rode gespleten linzen door een soep of bolognese, of voeg bonen toe aan een stoofpot of chili. Stap over op volkoren. Kies volkorenbrood, bruine rijst en volkoren pasta in plaats van wit. Snack op zaden en fruit. Een handje pompoenzaden of een stuk fruit is een makkelijke vervanging voor chips of koekjes. Ga langzaam en drink veel. De British Dietetic Association adviseert om vezels geleidelijk te verhogen om een opgeblazen gevoel en winderigheid te voorkomen, en veel vloeistof te drinken terwijl je dat doet. Als je een spijsverteringsaandoening hebt zoals IBS of inflammatoire darmziekte, praat dan met je huisarts of een diëtist voordat je grote veranderingen aanbrengt. Meer te weten? Als je verder wilt gaan, hebben we nog drie gidsen geschreven: Fibremaxxing: wat de trend goed doet, en waar het te ver gaat Hoe je 30 g vezels per dag eet Niet alle vezels zijn hetzelfde

Zet een pot honing met honingraat op tafel en iemand zal altijd dezelfde vraag stellen voordat hij of zij erin gaat: eet je die was ook echt? Ja, dat doe je. Hier is alles wat je nog meer moet weten. Het korte antwoord Honing met honingraat is volledig eetbaar, inclusief de was. Wanneer je er een stukje van bijt, stroomt de honing meteen naar buiten en houd je een klein balletje zachte was over. Sommige mensen kauwen er een tijdje op, zoals op kauwgom, en gooien het daarna weg. Anderen slikken het gewoon in. Beide manieren zijn prima. Ons lichaam kan bijenwas niet verteren, dus het gaat onveranderd door ons lichaam heen. In de hoeveelheden die je op een boterham of bij een kaasplankje eet, is dat geen reden tot bezorgdheid. Wat honing met honingraat eigenlijk is Honingraat wordt door de bijen zelf gebouwd. Jonge werkbijen produceren was met behulp van speciale klieren aan de onderkant van hun achterlijf. De was komt in kleine, dunne schilfers vrij, die de bijen kauwen, verzachten en vormen tot de bekende zeshoekige cellen. Die cellen hebben verschillende functies. De bijenkern gebruikt ze om honing en stuifmeel op te slaan en jonge bijen te laten groeien. Wanneer de honing in een cel rijp is, wat betekent dat de bijen het watergehalte voldoende hebben verlaagd, verzegelen ze de cel met een dun laagje verse was. Een raam met verzegelde honingraat is een raam met afgewerkte honing, verpakt en verzegeld door de bijen. De zeshoek is geen toeval. Wiskundigen vermoedden al lang dat een raster van zeshoeken de meest efficiënte manier was om een plat oppervlak in gelijke cellen te verdelen met zo min mogelijk materiaal rond de randen. De wiskundige Thomas Hales bewees dit in 1999. Bijen werkten al miljoenen jaren aan hetzelfde antwoord. Het maken van was is zwaar werk voor een bijenkern, en de bijen moeten een aanzienlijke hoeveelheid honing eten om het te produceren. Dat is mede de reden dat honing met honingraat altijd een traktatie is geweest in plaats van een alledaags voedsel. Hoe smaakt honing met honingraat? De meeste honing wordt in een centrifuge uit de honingraat geslingerd, gezeefd en vervolgens laten bezinken voordat hij in potten wordt gedaan. De honingraat in een pot met stukken honing omzeilt al dat werk. Hij is nooit geëxtraheerd of gezeefd, en de honing erin zit nog steeds verzegeld in de cellen waar de bijen hem hebben achtergelaten. Het resultaat is een frissere, directere geur en een textuur die je bij geen enkele andere honing vindt. De was zelf is zacht en licht kauwbaar, met een zeer milde, licht wasachtige smaak. De honing bepaalt de smaak. Stukken honing, gesneden honingraat en honing met honingraat: wat is het verschil? De namen kunnen verwarrend zijn, dus hier is hoe ze over het algemeen worden gebruikt in de bijenkweek. Honing met honingraat betekent meestal een heel stuk honingraat, precies zoals de bijen het hebben gebouwd, vaak verkocht in een klein raam of doosje. Gesneden honingraat is een blok dat uit een raam is gesneden en apart is verpakt, zonder vloeibare honing eromheen. Stukken honing, soms ook wel gesneden honingraat in een pot genoemd, is een stuk honingraat dat in een pot is geplaatst en is omringd met vloeibare honing. Onze Biologische bloemenhoning met honingraat is stukken honing. Elke pot bevat ongeveer 120 tot 150 g honingraat, met de hand gesneden uit volle ramen, in vloeibare biologische bloemenhoning. Omdat elk stuk met de hand wordt gesneden, zijn er geen twee die precies even groot of even van vorm zijn. Hoe serveer je honing met honingraat Op een kaasplankje. Dit is waar honing met honingraat het beste tot zijn recht komt. Zet de pot met een mes op tafel en laat mensen hun eigen stukje afsnijden. De zoete honing en kauwbare was passen bijzonder goed bij zoute of sterke kazen: een goede blauwschimmelkaas, een rijpe manchego of een gewassen-rindkaas. Op heet geroosterd brood met boter. Dikke zuurdesem, flink wat gezouten boter en een plak honingraat erop terwijl het brood nog heet is. De boter en honing lopen in elkaar over terwijl de warmte van het brood de honingraat zachter maakt. Op haverkoekjes en crackers. Met of zonder kaas. Op een ontbijtplateau. Met dikke Griekse yoghurt en verse bessen, of naast vijgen en prosciutto. Een paar tips maken het makkelijker: Gebruik een mes, geen lepel. Snijd een puntje af in plaats van te proberen het eruit te scheppen. Een lepel drukt de cellen alleen maar plat. Serveer het op kamertemperatuur. Wanneer het te koud is, wordt de honing rond de honingraat dikker en stroomt hij niet goed. Snijd het op een plank. Honing met honingraat lekt zodra het is gesneden, en dat is ook precies de bedoeling, dus geef het een plek waar het naartoe kan stromen. Kun je met honing met honingraat koken? Niet echt, en er is weinig reden om dat te doen. Hitte smelt de was en laat de cellen instorten, dus tegen de tijd dat het uit de oven komt, heb je alles verloren wat het zo interessant maakte om te kopen. Als een recept honing vraagt, gebruik dan in plaats daarvan een vloeibare honing zoals Biologische wildebloemenhoning. Honing met honingraat komt pas echt tot zijn recht als afwerking, die je toevoegt nadat het koken klaar is: een klein stukje bovenop warme pannenkoeken of waffels, vlak voordat je ze serveert een puntje naast een plakje gewone cake of een bolletje vanille-ijs over een kom havermout gebroken nadat het in de kom zit, niet terwijl het nog in de pan zit In elk geval maakt de warmte van het eten de randen van de honingraat zachter zonder hem te laten smelten, en de honing stroomt naar buiten terwijl je eet. Hoe bewaar je honing met honingraat Bewaar de pot op kamertemperatuur met de deksel erop. In de koelkast wordt de honingraat hard en de honing stijf, en er is geen voedselveiligheidsreden om honing te koelen. Verwarm de pot ook niet. Bijenwas wordt al bij vrij lage temperaturen zacht, en hitte laat de honingraat inzakken. Na verloop van tijd kan de vloeibare honing rond de honingraat kristalliseren. Dat is volkomen normaal voor honing. Bij de meeste potten zou je ze in warm water zetten om ze weer vloeibaar te maken, maar bij honing met honingraat is het beter om de gestolde honing zoals hij is te laten en er met een mes doorheen te snijden. Lees meer over waarom honing stolt en hoe je dit kunt vertragen in waarom honing stolt. Is honing met honingraat geschikt voor iedereen? Baby's jonger dan 12 maanden. Nee. De NHS adviseert dat honing in welke vorm dan ook niet aan baby's jonger dan één jaar mag worden gegeven, en dat geldt ook voor honing met honingraat. Mensen met een allergie voor bijenproducten. Honingraat kan kleine sporen van stuifmeel en propolis bevatten, de hars die bijen gebruiken om hun kasten te verzegelen. Als je ooit hebt gereageerd op bijenstuifmeel, propolis of andere bijenproducten, overleg dan met je huisarts voordat je het probeert. Veganisten. Honing met honingraat wordt door bijen gemaakt en wordt niet als vegan beschouwd. Waar onze honing met honingraat vandaan komt Onze honing met honingraat komt van één Europese producent en uit gecertificeerde biologische bijenkweek volgens Verordening (EU) 2018/848. Dat is belangrijker voor honingraat dan voor welke andere honing dan ook. Wanneer je honing met honingraat eet, eet je niet alleen de was die de bijen hebben gebouwd, maar ook de honing die ze hebben gemaakt, dus de manier waarop de bijenkasten worden bijgehouden, belandt uiteindelijk op je bord. De biologische regels stellen vast wat er in die bijenkasten terechtkomt. De bijen moeten binnen een straal van 3 km voeden op biologische gewassen of wilde vegetatie. De bijenkasten moeten voornamelijk van natuurlijke materialen zijn gebouwd. En de bijenkernen moeten voldoende van hun eigen honing en stuifmeel overhouden om de winter door te komen. Elke partij honing wordt ook op vier manieren getest op echtheid, wat we hier uitleggen. Als je liever honing hebt zonder honingraat, dan neemt onze gids voor het kiezen van honing je mee door de andere vier in het assortiment. Shop Biologische Bloemenhoning met Honingraat

De vijf honingsoorten in ons assortiment komen van dezelfde producent en uit dezelfde gecertificeerde biologische bijenteelt. Zet ze naast elkaar en je zou het bijna niet vermoeden. De ene is bijna zo helder als water. Een andere is bijna zwart. De ene ruikt heel licht naar munt, en een andere is helemaal niet van bloemen gemaakt. Hier lees je hoe ze verschillen, waar je ze voor gebruikt en hoe je de juiste kiest. Waarom honing in zoveel kleuren voorkomt De kleur van honing hangt vooral af van wat de bijen aten en de mineralen die daarbij hoorden. Lichtere honing bevat over het algemeen minder mineralen en donkerdere honing meer. Bijenhouderij gradueert kleur op een schaal die loopt van waterwit, via ambertinten, tot donkeramber. Kleur zegt niets over de kwaliteit. Het is wel een redelijke indicatie voor de smaak: als vuistregel geldt dat hoe donkerder de honing, hoe sterker en minder eenvoudig zoet de smaak is. We hebben de vijf hieronder gerangschikt van lichtst naar donkerst. Biologische acaciahoning: licht, mild en blijft lang vloeibaar Wat het is. Ondanks de naam komt acaciahoning niet van acacia's. Hij komt van de zwarte acacia, Robinia pseudoacacia, een boom waarvan de hangende trossen roomwitte bloemen in de late lente slechts ongeveer twee weken bloeien. "Acacia" is simpelweg de langdurige handelsnaam. Dat korte bloeiboogje is de reden dat acaciahoning van één bloemsoort zeldzamer is dan gemengde bloemenhoning. Hoe hij smaakt. In het potje is hij heel licht, van vrijwel kleurloos tot lichtamber. Het aroma is delicaat en bloemig, en de smaak is zuiver en mild, zonder zware nasmaak. Waarom hij vloeibaar blijft. Acaciahoning bevat van nature veel fructose, dat opgelost blijft, en evenveel minder glucose, de suiker die kristalliseert. Daarom blijft hij veel langer vloeibaar dan de meeste honingsoorten. Uiteindelijk zal hij wel kristalliseren, zoals alle honing dat doet, maar langzaam. Hoe je hem gebruikt. Wanneer je zoetheid wilt zonder extra smaak: in een delicate thee, door een vinaigrette geroerd, of over geitenkaas of burrata gedruppeld. Kies hem als je een honing wilt die naar honing smaakt en niet naar veel anders, of als je een honing wilt die in de voorraadkast vloeibaar blijft. Biologische acaciahoning kopen Biologische lindenhoning: aromatisch en kruidig Wat het is. Honing van de bloemen van Tilia-bomen. In het grootste deel van Europa wordt de boom linde genoemd, terwijl hij in Groot-Brittannië lime tree heet, en hij heeft helemaal niets te maken met de citrusvrucht. Lindenhoning, limehoning en limebloemhoning zijn allemaal hetzelfde. Hoe hij smaakt. Lichtamber, soms met een lichte groenachtige tint. Het aroma is intens, fris en bloemig, met kruidige en licht mentholachtige tonen die je merkt zodra je het potje opent. Op de tong is hij rijk en echt zoet, met een lange, aromatische afdronk. Een tip. Die aroma's zijn delicaat en vervagen door warmte. Als je lindenhoning aan een warme drank toevoegt, laat het water na het koken eerst een minuut of twee staan. Hoe je hem gebruikt. In thee, wat de klassieke combinatie is. In warme melk als laatste ding voor het slapengaan. Met een lepel over ricotta of dikke yoghurt. Bij een blauwschimmelkaas, waar hij sterk genoeg tegenover kan blijven. En bij het bakken, omdat zijn karakter de oven overleeft, werkt hij prachtig in een honingkoek of medovik. Kies hem als je gewone honing een beetje vlak vindt en een honing met echt karakter wilt. Biologische lindenhoning kopen Biologische bloemenhoning met honingraat: het pronkstuk Wat het is. Een pot vloeibare bloemenhoning met daarin een met de hand gesneden stuk honingraat, ongeveer 120 tot 150 g raat per pot. In de bijenteelt wordt dit stukhoning genoemd. De raat wordt met de hand uit volle raamkasten gesneden, waardoor elk stuk een iets andere grootte en vorm heeft. Hoe hij smaakt. De vloeibare honing is lichtamber tot amber, bloemig en zoet, en varieert een beetje met de bloemen van het seizoen. De raat voegt textuur toe: de honing stroomt eruit zodra je erin bijt, en je houdt zachte was over. Ja, je eet de raat. De was erbij. Onze honingraatgids beantwoordt elke vraag die mensen erover stellen. Hoe je hem gebruikt. Op een kaasplank, waar hij er goed uitziet en nog beter smaakt naast blauwschimmelkaas of manchego. Op heet geroosterde boterbrood of zuurdesem. Snijd hem met een mes in plaats van hem met een lepel te scheppen. Kies hem als je iets wilt om op tafel te zetten in plaats van in de voorraadkast te bewaren, of als je op zoek bent naar een voedselcadeau dat mensen onthouden. Biologische bloemenhoning met honingraat kopen Biologische wildebloemenhoning: het alledaagse potje Wat het is. Een multiflorale honing, wat betekent dat de bijen in dat seizoen van alles aten wat toevallig rond de bijenkasten bloeide, in plaats van één enkele gewas. Verander het weer, de locatie of het seizoen, en de honing verandert mee. Waarom geen twee partijen identiek zijn. Grote commerciële verpakkers blenden die variatie weg om jaar na jaar dezelfde huismerk-smaak te produceren. Onze wildebloemenhoning wordt niet tot een standaard gemengd, dus een partij na een natte lente smaakt net even anders dan een partij na een droge zomer. Hoe hij smaakt. Amberkleurig, bloemig en rijk in de neus, met zachte fruitige en kruidige tonen eronder. Zoet en goed in balans, met een afdronk die blijft hangen zonder te lang te blijven. Hoe je hem gebruikt. Dit is het potje dat bij de waterkoker staat. Havermout, geroosterd brood, pannenkoeken en Griekse yoghurt. Marinades voor kip of halloumi met citroen en tijm. Dressings, waar hij scherpe azijn beter in balans brengt dan een zeer milde honing. En bij het bakken, waar hij genoeg karakter heeft om door te komen. Als je honing vervangt door suiker in een recept, gebruik dan ongeveer driekwart van de hoeveelheid, verminder de andere vloeistof iets en verlaag de oven met ongeveer 15°C, omdat honing sneller bruint dan suiker. Kies hem als je één honing wilt die een beetje van alles goed doet. Biologische wildebloemenhoning kopen Biologische boshoning: donker, moutig en niet van bloemen Wat het is. Boshoning is honing van honingdauw, en hij is helemaal niet van nectar gemaakt. Sapzuigende insecten zoals bladluizen voeden zich met bomen, nemen wat ze nodig hebben en laten een suikerhoudend residu achter op de bladeren en schors. De bijen verzamelen dat in plaats daarvan. Dezelfde bijen, dezelfde bijenkasten, een geheel ander grondstof. Hoe we weten dat hij echt is. Honingdauw is veel rijker aan mineralen dan bloemenhoning, en mineralen geleiden elektriciteit. Volgens de EU-honingrichtlijn 2001/110/EG moet honingdauw een elektrische geleidbaarheid hebben van minstens 0,8 mS/cm. Onze boshoning wordt gespecificeerd op 1,00 mS/cm. Onze acaciahoning meet ter vergelijking rond de 0,15. Hoe hij smaakt. Donkeramber tot bijna zwart. Houtachtig, harsachtig en moutig in plaats van bloemig, met een licht gekaramelliseerde diepte. Hij is merkbaar minder zoet dan de andere vier, en dik en dicht in het potje. Hoe je hem gebruikt. Zie hem als dichter bij zwarte stroop dan bij gewone honing. Op zuurdesem met flink wat gezouten boter. Bij rijpe cheddar of gerijpte pecorino. In glazuren voor ham, geroosterde wortelgroenten of barbecuesaus. In peperkoek, parkin of roggebrood. En in koffie, waar zijn moutigheid beter werkt dan een delicate honing. Kies hem als je denkt dat je niet van honing houdt. Dit is de honing die je mening het meest waarschijnlijk zal veranderen. Biologische boshoning kopen Welke honing voor wat: een korte gids Voor thee: Linde als je aroma wilt, Acacia als je zoetheid wilt en niets anders Voor koffie: Boshoning Voor een kaasplank: Bloemenhoning met honingraat, of Boshoning met een sterke harde kaas Voor havermout en geroosterd brood: Wildebloemenhoning Voor het bakken: Wildebloemenhoning voor alledaagse gebakjes, Boshoning voor alles donker en kruidig Voor dressings en over het eten druppelen: Acaciahoning Voor een honing die vloeibaar blijft: Acaciahoning Voor mensen die niet van honing houden: Boshoning Als cadeau: Bloemenhoning met honingraat Een paar veelgestelde vragen Is donkere honing beter dan lichtere honing? Nee. Kleur weerspiegelt de planten waarvan de bijen aten en de mineralen die daarbij hoorden, niet de kwaliteit. Donkere honing heeft een sterkere smaak; lichtere is verfijnder. Het is een kwestie van smaak. Welke honing blijft het langst vloeibaar? Acaciahoning, vanwege het hoge fructosegehalte. Voor de volledige uitleg, en wat je moet doen als honing kristalliseert, zie waarom honing vast wordt. Zijn alle vijf honingsoorten biologisch? Ja. Alle vijf zijn gecertificeerd biologisch volgens Verordening (EU) 2018/848, van één Europese producent, en elke partij wordt op vier manieren getest op echtheid. Hier lees je wat die tests inhouden. Mogen baby's honing eten? Nee. De NHS adviseert dat honing niet aan baby's jonger dan 12 maanden oud gegeven moet worden. Dat geldt voor elke honing, inclusief de honingraat. Is honing geschikt voor veganisten? Nee. Honing wordt door bijen gemaakt en wordt niet als vegan beschouwd.

Een tijdje nadat je een pot honing hebt geopend, vaak na een paar weken en soms al na een paar dagen, merk je dat hij niet meer zo uitschenkt als voorheen. Hij wordt troebel, dan dik en uiteindelijk zo vast dat er een lepel in blijft staan. Dit is de vraag die we vaker krijgen dan welke andere vraag dan ook, dus hier is het volledige antwoord. Gekristalliseerde honing is niet bedorven Begin met het geruststellende deel. Vaste honing is geen bedorven honing. Het is dezelfde honing, met dezelfde smaak, maar dan anders gerangschikt. Je kunt hem gewoon zo eten, als boter uitstrijken of binnen een paar minuten weer vloeibaar maken. Het is zelfs zo normaal dat sommige honing expres gekristalliseerd wordt verkocht. Gevette honing en gecremde honing zijn simpelweg honing waarvan de kristallisatie is gecontroleerd om een fijne, gladde textuur te creëren. Wat er in de pot gebeurt Honing bestaat voornamelijk uit suiker en bevat zeer weinig water, meestal minder dan 20%. Dat is veel meer suiker dan water normaal gesproken bij kamertemperatuur kan oplossen. Chemici noemen dit een oververzadigde oplossing, en oververzadigde oplossingen blijven niet lang stabiel. Na verloop van tijd komt een deel van de suiker uit de oplossing en vormt het kristallen. De suiker die hiervoor verantwoordelijk is, is glucose. De twee belangrijkste suikers in honing zijn fructose en glucose, en glucose is aanzienlijk minder oplosbaar in water dan fructose. Daarom valt glucose als eerste uit de oplossing. Elk nieuw kristal vormt een basis voor het volgende, en geleidelijk verspreidt dit proces zich door de hele pot. Fructose blijft opgelost. Daarom heeft een pot gekristalliseerde honing soms een dunne, vloeibare laag bovenop of langs de randen. Dit is het deel van de honing dat niet is gestold. Waarom sommige honing binnen weken stolt en andere maanden vloeibaar blijft Elke honing kristalliseert uiteindelijk. Hoe snel dat gebeurt, hangt vooral af van drie dingen. De suikerverhouding. Honing met veel fructose ten opzichte van glucose heeft minder glucose om te kristalliseren, waardoor hij langer vloeibaar blijft. Acaciahoning is het klassieke voorbeeld: hij is van nature rijk aan fructose en kan vele maanden vloeibaar blijven. Aan de andere kant is honing van koolzaad rijk aan glucose en kan hij binnen enkele weken, soms zelfs dagen, stollen. Kleine deeltjes. Pollenkoren, stukjes was en zelfs kleine luchtbelletjes bieden glucosekristallen allemaal een plek om te beginnen met groeien. Zwaar gefilterde honing bevat minder van deze startpunten. Honing die niet zwaar is gefilterd, kristalliseert daardoor eerder. Temperatuur. Dit is het enige waar je zelf invloed op hebt, dus daar krijgen we een apart kopje voor. De temperatuur die het meest telt Honing kristalliseert het snelst tussen ongeveer 11°C en 16°C. Dit is een zeer gangbare temperatuur voor een koele voorraadkast, een kast tegen een buitenmuur of een keuken in de winter, en daarom merken zoveel mensen dat hun honing stolt zodra het weer omslaat. Om kristallisatie te vertragen, bewaar je je honing op een stabiele, redelijk warme plek. We raden 20 tot 22°C aan, wat in de meeste huishoudens gewoon een gewone keukenkast betekent, uit de buurt van de achterdeur en uit direct zonlicht. Er zijn twee plekken die je beter kunt vermijden: De koelkast. Er is geen voedselveiligheidsreden om honing koud te bewaren. Gekoelde honing is hard en moeilijk met een lepel te scheppen, en het daar bewaren levert je niets op. Naast de oven of op een zonnige vensterbank. Warmte maakt honing niet onveilig, maar aanhoudende hitte zorgt ervoor dat hij langzaam donkerder wordt, zijn smaak verliest en dat het gehalte aan HMF stijgt. Dit is een verbinding die laboratoria meten om te bepalen hoeveel een honing is verhit of gerijpt. Hoe je gekristalliseerde honing weer vloeibaar maakt Alles wat je nodig hebt, is een kom warm water en een beetje geduld. Maak de dop van de pot los. Zet de pot in een kom of pan met warm water van ongeveer 40°C. Dat voelt aangenaam warm aan, zoals een bad, en is niet heet. Laat hem 10 tot 20 minuten staan en roer af en toe zodra de honing begint zacht te worden. Vul het water aan als het afkoelt. Droog de pot af, draai de dop vast en zet hem terug in de kast. En een paar dingen die je niet moet doen: Gebruik geen magnetron. Een magnetron verwarmt ongelijkmatig, waardoor een deel van de honing veel heter wordt dan je bedoelde. Gebruik geen kokend water en zet de pot niet op het fornuis. De natuurlijke enzymen in honing, waaronder diastase en invertase, worden door hitte afgebroken. Ook de meer delicate aroma's, zoals de kruidige tonen in lindenhoning, gaan hierdoor verloren, en dat zijn meestal de eerste dingen die verdwijnen. Verwarmde honing zal na verloop van tijd weer kristalliseren. Je kunt het proces telkens herhalen wanneer je dat nodig hebt. Doe het elke keer maar voorzichtig. De enige pot die je niet moet verwarmen Als je een pot van onze Biologische bloemhoning met bijenkorenbijntjes hebt, laat hem dan niet in het warme water staan. Bijenwas wordt al bij vrij lage temperaturen zacht en een warm bad laat de bijenkorenbijntjes inzakken. Als de vloeibare honing rond de bijenkorenbijntjes stolt, snijd er dan met een mes doorheen. Gestolde honing naast een stuk bijenkorenbijntjes is heerlijk op warme toast. Meer over het serveren vind je in onze gids over bijenkorenbijntjes. Witte strepen en een beslagen laag Af en toe ontstaan er witte strepen, vlekken of een kanten patroon aan de binnenkant van het glas, meestal aan de bovenkant. Dit wordt beslagen genoemd. Het ontstaat wanneer kleine luchtbelletjes gevangen raken terwijl de honing kristalliseert, of wanneer de honing heel licht krimpt en zich van het glas loslaat. Beslagen is puur cosmetisch en heeft geen enkele invloed op de honing. Bewijst kristallisatie dat honing echt is? Je ziet deze bewering online vaak. Het is niet helemaal juist. Kristallisatie is normaal bij echte honing en hoeft je geen zorgen te baren. Maar het is geen zuiverheidstest. Sommige echte honingsoorten, met name acaciahoning, blijven heel lang vloeibaar. En honing die is gemengd met siroop kan nog steeds kristalliseren, afhankelijk van wat erin is gemengd. Of honing echt is, kan alleen in een laboratorium worden vastgesteld. Daarom wordt elke partij van onze honing op vier verschillende manieren getest. We leggen die tests uit in ons artikel over honingetiketten en honingfraude. Kan honing bederven? Verzegelde honing is opmerkelijk stabiel. Het lage watergehalte en de natuurlijke zuurgraad maken het een zeer ongeschikte omgeving voor de microben die de meeste voedingsmiddelen doen bederven. Wanneer honing wordt verdund, produceert een enzym dat erin zit, genaamd glucoseoxidase, ook kleine hoeveelheden waterstofperoxide. Wat mis kan gaan, is vocht. Honing trekt water aan uit de omringende lucht. Laat een pot openstaan in een keuken met veel stoom, of dip er steeds een natte lepel in, dan kan de bovenste laag genoeg water opnemen om te gaan fermenteren. Je zult een zure of licht alcoholische geur opmerken, en mogelijk wat schuim op het oppervlak. Houd de dop erop en gebruik een schone, droge lepel, dan gebeurt het niet. Honing bewaren: de korte versie Bewaar hem indien mogelijk op 20 tot 22°C. Vermijd het bereik van 11 tot 16°C, waarin honing het snelst stolt. Dop erop, gebruik een droge lepel en bewaar hem uit direct zonlicht. Als hij stolt, gebruik dan warm water van ongeveer 40°C. Nooit kokend water en nooit de magnetron. Laat de pot met bijenkorenbijntjes helemaal uit het water. Als je honing wilt die zo lang mogelijk vloeibaar blijft, kies dan voor Biologische acaciahoning. Hoe deze zich verhoudt tot de rest van het assortiment, vind je in onze gids voor het kiezen van honing.

Er zijn twee soorten mensen als het gaat om eten tussen de maaltijden door. Snackliefhebbers willen één ding op één moment. Een koekje bij een kopje thee. Een zak chips om vier uur. Snuffelaars zijn anders. Een handje noten als ze langs het keukenkastje lopen. Een paar abrikozen bij een kopje koffie. Een lepel van iets rechtstreeks uit het potje. Snuffelaars gaan zelden voor een snack zitten, maar hebben ook zelden iets om aan te knabbelen. Een grote zak met één ding wordt voor een snuffelaar binnen een paar dagen saai. Wat ze willen is variatie, en alles binnen handbereik. Dat is het idee achter dit mandje. Wat zit erin Zes volle verpakkingen, van zoet tot hartig. RAWGORILLA Raw Organic Pecan Butter, 200 g Biologische pecannoten, op lage temperatuur met steenmolen gemalen, en niets anders. Het is zacht en mild met een licht karamelachtige smaak, zachter en zoeter van smaak dan de meeste notenboters, en laag in koolhydraten met 4,3 g per 100 g. Het is het enige artikel in het mandje dat je met een lepel eet. Besmeer het op een toast, roer het door de havermout, of doe het in een klein schaaltje in het midden van een plank om abrikozen en mango in te dippen. Goed om te weten. Er zitten geen stabilisatoren in, dus de olie scheidt zich van nature. Roer het even voordat je het gebruikt. Lees meer over waar je op moet letten bij een notenboter in hoe je de beste notenboter kiest. Deluxe gemengde noten Cashews, amandelen, paranoten, hazelnoten, walnoten en pinda's, in precies gelijke delen: elk een zesde deel. Dat is minder gebruikelijk dan je misschien denkt. Veel gemengde notenmixen leunen zwaar op pinda's, omdat die het goedkoopst zijn om te kopen, en zijn spaarzaam met de dure noten. Deze mix niet. De noten zijn rauw en ongezouten, met 18 g eiwit per 100 g. Biologische gedroogde mangosnedes Kauwbare, zoete sneden biologische mango uit Burkina Faso, zonder toegevoegde suiker. Het meest direct aantrekkelijke in de doos. Gojibessen, 250 g In de zon gedroogde gojibessen, ook wel wolfsbessen genoemd, uit Ningxia in Noord-China, de regio die het meest bekend is om de teelt ervan. Ze smaken zoet en licht zuur, een beetje als een rozijn met een friszure rand, en ze zijn kauwbaar in plaats van zacht. Natuurlijke hele abrikozen, 250 g Turkse abrikozen, met de hand ontpitten en langzaam in de zon gedroogd. Je zult zien dat ze bruin zijn in plaats van feloranje. Dat komt doordat ze niet zijn behandeld met zwaveldioxide, wat de meeste gedroogde abrikozen die levendige kleur geeft. Zonder dat worden abrikozen tijdens het drogen van nature donkerder, en verandert de smaak ook: dieper, rijker en dichter bij karamel dan de felle, scherpe zoetheid van een met zwavel behandelde abrikoos. Biologische Omega-zadenmix, 250 g Pompoen-, zonnebloem-, vlas- en sesamzaden. De mix die je over alles anders strooit: yoghurt, salades, havermout, soep, of in het brooddeeg. Waarom een snuffelmandje werkt Variatie is het doel. Zes verschillende texturen en smaken betekenen dat er altijd iets anders te pakken is. Niets wordt saai. Het bouwt een plank in twee minuten. Schep de noten, abrikozen, mango en gojibessen in kleine schaaltjes, doe de pecannoter in het midden, en je hebt een snuffelplank zonder koken en zonder winkelen. Het blijft lang goed. Alles is een voorraadartikel met een lange houdbaarheid. Het hoeft niet binnen een week op te zijn, wat perfect is voor een snuffelaar. Niets is een mysterie. Noten, zaden, fruit en gemalen pecannoten. De langste ingrediëntenlijst in het hele mandje is de gemengde noten, en elk ingrediënt erop is een noot. Hoe je een snuffelplank bouwt met het mandje Kies een plank of een groot bord. Hout ziet er het beste uit, maar alles wat plat is, werkt. Plaats de pecannoter eerst. Schep het in een klein schaaltje en doe het iets uit het midden. Alles anders gaat eromheen. Voeg de grote items toe. Leg de abrikozen en mangosnedes in losse stapels, waaiend in plaats van gestapeld. Vul de gaten met noten. Schep kleine handjes gemengde noten in de ruimtes tussen het fruit. Maak het af met kleur. Strooi de gojibessen over de plank voor rode accenten, en strooi een snufje zadenmix over de noten. Voeg wat je hebt toe. Kaas, boekweitcrackers, druiven, plakjes appel of een paar vierkantjes pure chocolade passen er allemaal bij. Het fruit en de notenboter samen zijn het beste deel. Probeer een abrikoos in pecannoter te dippen. Meer manieren om alles te gebruiken Pecannoter: op toast of pannenkoeken, geroerd door de havermout, of met plakjes appel Gemengde noten: per handje, geroosterd met een beetje zout en rozemarijn, of gekopt over salades Mango: rechtstreeks uit de zak, of gekopt in flapjacks en muffins Gojibessen: over een smoothie bowl of granola, of getrokken in heet water met verse gember Abrikozen: gekopt in een tajine, een stoofpot of een kom havermout Zadenmix: over yoghurt, soepen en salades, of gekneed in het brooddeeg Of combineer de gemengde noten, mango en gojibessen tot je eigen trailmix voor wandelingen en lange autoritten. Voor wie het is Snuffelaars. Uiteraard. Iedereen die thuiswerkt en de hele dag door aan eten knabbelt, of een schaaltje met iets op het bureau zet. Veganisten. Alle zes artikelen zijn geschikt voor vegan en vegetarische diëten. Mensen die graag gasten ontvangen. Het maakt een onmiddellijke snuffelplank voor vrienden die even binnenlopen. Wandelaars, fietsers en iedereen die onderweg is. Noten, zaden en gedroogd fruit reizen goed. Iemand die minder ultra-bewerkte snacks wil eten. Elk artikel is een heel voedsel, zonder iets toegevoegd. Voor wie het niet is Iedereen met een notenallergie. Dit mandje bevat veel noten: pecannoten in de notenboter, en pinda's, hazelnoten, cashews, paranoten, amandelen en walnoten in de gemengde noten. De zadenmix bevat sesam. Alles is verpakt in een omgeving die ook mosterd, selderij, soja en gluten verwerkt. Iemand die op zoek is naar een volledig biologisch mandje. Drie van de zes artikelen zijn biologisch gecertificeerd: de pecannoter, de mango en de zadenmix. De gemengde noten, gojibessen en abrikozen niet. Als biologisch het belangrijkst is, is de Biologische Snackhamper volledig gecertificeerd. Hier is wat erin zit. Chocoladeliefhebbers. Er zit geen chocolade in deze. Voor hulp bij het matchen van een mandje aan de persoon, zie hoe je een voedselmandje kiest dat iemand echt zal eten. Alles bewaren Bewaar alles op een koele, droge plaats, uit de buurt van zonlicht. De zakjes zijn opnieuw te sluiten, dus doe ze na het openen dicht of verplaats de inhoud naar luchtdichte containers. Roer de pecannoter voordat je het gebruikt en eet het binnen drie maanden na het openen op. Volledige allergie-informatie Bevat pecannoten, pinda's, hazelnoten, cashews, paranoten, amandelen, walnoten en sesam. Alle artikelen zijn vegan en vegetarisch, GMO-vrij en hebben geen toegevoegde suiker. De volledige ingrediënten voor elk artikel staan op de productpagina. Lees altijd het etiket van elk product wanneer het aankomt. Shop de Healthy Grazing Hamper

We wilden een cadeauschotel samenstellen zonder alles wat we zo vervelend vinden aan cadeauschotels: stro, mini-flesjes en een zakje met iets waar niemand om gevraagd had. We begonnen met één regel. Elk product moest iets zijn dat iemand echt zou eten, en elk product moest biologisch gecertificeerd zijn. Niet "natuurlijk". Niet "gezond". Gecertificeerd. Uiteindelijk bleven er vijf over. Hier zijn ze, waarom elk product is geselecteerd en voor wie we vinden dat deze cadeauschotel geschikt is, en voor wie niet. De vijf producten 1. Chocolate & Love Biologische 55% Chocolade met Zeezout & Karamel, 80 g De eerste om te openen. Krokante stukjes karamel in romige 55% chocolade, met een snufje zeezout aan het einde dat voorkomt dat het te zoet wordt. Waarom dit product is geselecteerd. Het heeft een Great Taste Award gewonnen, een voedselprijs die wordt uitgereikt door de Guild of Fine Food, waarbij de jury alle inzendingen blind proeft. Ze noemden het "goed in balans en heerlijk" en zeiden dat het zoute toefje "ons meer liet verlangen". De cacao wordt rechtstreeks gekocht van Fairtrade-coöperaties in Peru en de Dominicaanse Republiek. Goed om te weten. De karamel is gemaakt met vollemelpoeder en boter, dus deze chocolade is niet vegan. 2. Bennetto Biologische Donkere Chocolade met Gebrande Hazelnoten, 80 g Een 60% donkere chocolade met 12% gebrande hazelnoten, gemaakt in Zwitserland van biologisch gecertificeerde Fairtrade-ingrediënten. Waarom dit product is geselecteerd. Het is het tegenwicht van de eerste chocolade: donkerder, minder zoet en echt nootachtig. Bennetto is ook een gecertificeerde B Corporation, wat betekent dat het bedrijf onafhankelijk is beoordeeld op de manier waarop het met zijn werknemers, leveranciers en het milieu omgaat. Goed om te weten. Deze chocolade is vegan en glutenvrij. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom een chocolade zoals deze meer kost dan een supermarktmultipack, leggen we dat uit in waarom echte chocolade zo duur is. 3. Stock & Bite Biologische Hele Cashewnoten, 1 kg Een volle kilo. Eén ingrediënt, niets toegevoegd, met 17 g eiwit per 100 g. Waarom dit product is geselecteerd. Omdat een cadeauschotel langer moet meegaan dan de avond waarop hij wordt geopend. De chocolade is binnen een paar dagen op. De cashewnoten liggen weken later nog in de voorraadkast, worden gebruikt in roerbakgerechten en curry's, gemengd tot cashelwit of met een handje gegeten. Hoe ze vers blijven. Doe ze na het openen in een luchtdichte pot en bewaar ze op een koele, donkere plek. Meer informatie vind je in onze gids over noten bewaren zodat ze nooit ranzig worden. 4. Whole Food Earth Biologische Cacaonibs, 250 g Gemalen cacaobonen uit Peru. Dit is chocolade voordat er iets aan is toegevoegd: geen suiker, geen melk, niets anders dan de boon. Waarom dit product is geselecteerd. Ze zijn de verrassing in de doos. Cacaonibs zijn knapperig en echt bitter, met een smaak ergens tussen donkere chocolade en gebrande koffie in. De meeste mensen hebben er nog nooit mee gekookt, en zodra ze dat wel hebben gedaan, bewaren ze meestal een zakje in de voorraadkast. Hoe je ze gebruikt. Strooi ze over havermout, yoghurt of een smoothie bowl. Roer ze door koedendeg of bananenbrood in plaats van chocoladestukjes. Of voeg een lepel toe aan granola. 5. Whole Food Earth Biologische Gedroogde Mangosnedes, 250 g Kauwbare, intens zoete mangosnedes uit Burkina Faso, zonder toegevoegde suiker. Waarom dit product is geselecteerd. Iets zoets dat geen chocolade is. Gedroogde mango past prima naast de cashewnoten als middagsnack, en wanneer hij in flapjacks of muffins wordt geknipt, voegt hij zoetheid toe zonder extra suiker. Waarom deze vijf producten goed bij elkaar passen Iets voor nu, iets voor later. Twee chocoladerepen om meteen te openen, en drie producten voor de voorraadkast die maandenlang goed blijven. Het cadeau eindigt niet op de eerste avond. Zoet, bitter, zout, nootachtig. Gezouten karamel, donkere hazelnoot, bittere cacao, zoete mango en gewone cashewnoten. Geen enkele smaak wordt herhaald. Producten in normale verpakkingen. Niets is een proefmonster. Alleen de cashewnoten wegen al een kilo. Gecertificeerd van begin tot eind. Alle vijf de producten zijn biologisch gecertificeerd, en beide chocoladerepen zijn Fairtrade. Voor wie deze cadeauschotel is Mensen die weten om welke voedselproducten ze geven. Iemand die etiketten leest, biologisch koopt en het verschil zou merken tussen een Fairtrade-reep en een cadeauschotel van de supermarkt. Chocoladeliefhebbers die melkchocolade zijn ontgroeid. Beide repen zijn volwassen chocolade, en de cacaonibs zullen iedereen interesseren die nieuwsgierig is naar waar chocolade vandaan komt. Voor wie moeilijk voor te kopen is. Een cadeauschotel met goed eten is een veilig cadeau dat niet aanvoelt als een veilig cadeau. Iemand die graag kookt. De cashewnoten, cacaonibs en mango zijn evenzeer ingrediënten als snacks. Als bedankje. Voor een leraar, een buurman, een collega of een gastheer. Het is royaal zonder extravagant te zijn. Voor wie deze cadeauschotel niet is We spreken liever duidelijk uit dan dat een cadeauschotel bij de verkeerde persoon terechtkomt. Veganisten. De Chocolate & Love-reep bevat melkpoeder en boter, dus de cadeauschotel als geheel is vegetarisch, niet vegan. De Bennetto-reep is op zichzelf vegan. Iedereen met een notenallergie. De cadeauschotel bevat cashewnoten en hazelnoten. Sommige producten kunnen ook sporen van amandelen en pinda's bevatten, en de cashewnoten, cacaonibs en mango zijn verpakt in een omgeving waar ook met noten, pinda's, sesam, mosterd, selderij, soja en gluten wordt gewerkt. Iedereen met een melkallegie. De gezouten karamelreep bevat melk, en de Bennetto-reep kan sporen ervan bevatten. Iemand die liever hartig eet. Deze cadeauschotel is zoet van aard. Voor iemand die liever noten, zaden en iets om van te knabbelen heeft, is de Healthy Grazing Hamper een betere keuze. Voor meer informatie over het matchen van een cadeauschotel aan de persoon, zie hoe je een cadeauschotel kiest die iemand echt zal eten. Alles bewaren Bewaar de cashewnoten, cacaonibs en mango op een koele, droge plek, uit de buurt van zonlicht. De zakjes zijn niet opnieuw afsluitbaar, dus verplaats ze na het openen naar luchtdichte verpakkingen. Bewaar de chocolade uit de buurt van zonlicht en warmte, bij voorkeur tussen 15 en 18°C. De koelkast is geen goede plek: chocolade neemt daar vocht en andere smaken op, en kan een witte waas op het oppervlak krijgen. Hij is nog steeds veilig om te eten, maar verliest zijn knapperigheid. Volledige informatie over allergenen Bevat cashewnoten, hazelnoten en melk. Kan ook amandelen, pinda's en soja bevatten. Geschikt voor vegetariërs. De volledige ingrediëntenlijst van elk product staat op de productpagina. Lees altijd het etiket van elk product wanneer het aankomt. Shop de Organic Snack Hamper

De meeste van ons hebben er wel eens een gekregen. Een grote, mooie mand, een hoop snipperpapier en daarin: een miniatuurpotje chutney, een zakje warme choco, een klein pakje koekjes en een mysterieuze condiment die in de voorraadkast blijft staan tot de houdbaarheid is verstreken. Een cadeaumand met eten zou het makkelijkste cadeau ter wereld moeten zijn. Iedereen eet. Dus waarom eindigen er zoveel half ongebruikt? Meestal komt dat doordat de mand is samengesteld om er op een foto royaal uit te zien, in plaats van om op te eten. Zo zie je het verschil voordat je iets koopt. Kijk verder dan de mand Een rieten mand, een houten krat, snipperpapier en lint kosten allemaal geld, en dat gaat ten koste van wat er overblijft om aan eten uit te geven. Een mand die er op een foto indrukwekkend uitziet, is niet per se een mand met veel inhoud. Oordeel niet over een mand op basis van hoe groot hij eruitziet, maar zoek naar de inhoudsopgave. Als je die niet kunt vinden, zegt dat ook iets. Controleer de verpakkingen en het aantal artikelen "Vijftien artikelen" klinkt royaler dan "vijf artikelen". Dat is vaak niet zo. Miniatuurpotjes en zakjes voor één portie vullen een lijst snel op. Kijk naar het gewicht of volume van elk artikel. Een mand met vijf producten in normale verpakkingen bevat meestal veel meer eten en is veel bruikbaarder dan een mand met vijftien proefpakketjes. Een handige test: zou je elk artikel in die verpakking ook voor je eigen keuken kopen? Als de meeste verpakkingen te klein zijn om de moeite mee te nemen, bestaat de mand vooral uit verpakkingen. Bereken de waarde De meeste winkels verkopen dezelfde producten afzonderlijk. Tel op wat de inhoud los zou kosten en vergelijk dat met de prijs van de mand. Een goede mand moet qua prijs dicht bij, of onder de kosten van de afzonderlijke onderdelen liggen. Je betaalt ervoor dat iemand de inhoud heeft uitgekozen, ingepakt en gepresenteerd, en dat is iets waard. Maar als de mand twee keer zoveel kost als de inhoud, gaat het prijsverschil naar de mand. Bestel eerder dan je denkt Cadeaumanden zijn precies dan populair wanneer bezorgdiensten het drukst zijn, vooral in de weken voor Kerstmis. Ook de voorraad van de best gemaakte manden kan opraken, omdat ze in partijen worden ingepakt in plaats van continu geproduceerd. Als de mand voor een bepaalde datum is, bestel dan een paar weken van tevoren en controleer de laatste verzenddata van de verkoper. Manden voor de voorraadkast maken dit makkelijk: niets in de mand bederft terwijl hij in de voorraadkast op de grote dag wacht. Als je de mand rechtstreeks naar iemand anders stuurt, controleer dan of de verkoper een cadeauboodschap kan toevoegen en de factuur kan weglaten, zodat de ontvanger de prijs niet ziet. Denk na over hoe lang de inhoud houdbaar is Een mand vol verse kaas en bewerkt vlees moet binnen enkele dagen worden gegeten, wat prima is voor een feestje, maar lastig voor iemand die alleen woont of een week weg is. Een mix werkt het beste. Iets om meteen te openen, zoals een goede reep chocolade, naast dingen die maandenlang in de voorraadkast houdbaar zijn: noten, gedroogd fruit, honing, havermout en notenpasta. Het cadeau blijft nog lang na de eerste avond leuk, en niets gaat verloren. Controleer ook de houdbaarheidsdata, vooral als je ver van tevoren voor een gelegenheid koopt. Lees de informatie over allergenen goed Hier gaat het bij cadeaus met eten het vaakst mis, en dat is belangrijker dan alles op deze lijst. Volgens de Britse wet moeten 14 belangrijke allergenen op etiketten van levensmiddelen worden vermeld, waaronder pinda's, noten, melk, sesam, soja en granen met gluten. Een goed samengestelde mand moet de allergenen van elk artikel vermelden, plus eventuele waarschuwingen over mogelijke sporen. Als je voor iemand met een allergie koopt, vertrouw dan niet op de naam van de mand. "Gezond", "natuurlijk" en "biologisch" zeggen niets over noten of melk. Lees de volledige ingrediëntenlijst, en als de mand deze niet vermeldt, kies je een andere. Hetzelfde geldt voor dieetwensen. Een mand kan vegetarisch zijn, maar niet veganistisch vanwege één chocoladereep met melk. Als dat belangrijk is, controleer je elk artikel. Stem de mand af op de persoon De beste manden voelen persoonlijk gekozen aan. Een paar vragen helpen: Kookt diegene graag? Een enthousiaste kok zal ingrediënten waarderen: goede oliën, specerijen, honing en speciale meelsoorten. Iemand die niet kookt, wil dingen die zo uit de verpakking gegeten kunnen worden. Hoe eet diegene graag? Sommige mensen nemen 's avonds rustig van een lekkernij. Anderen eten de hele dag door kleine beetjes: hier een handje noten, daar een paar vijgen. Voor de tweede persoon is een mand die is samengesteld om van te snacken beter. Zoet of hartig? Dat klinkt vanzelfsprekend, maar veel manden bestaan vooral uit zoete dingen. Veel mensen hebben liever chips en noten dan nog een doos koekjes. Zijn er dieetwensen? Veganistisch, glutenvrij, notenvrij of biologisch beperkt de keuze snel en maakt het kiezen makkelijker. Wie woont er nog meer thuis? Een mand voor een gezin moet ook dingen bevatten die kinderen eten. Let op eerlijke labels "Ambachtelijk", "gourmet", "luxe" en "gezond" hebben geen wettelijke definitie. Iedereen kan ze op een doos drukken. "Biologisch" is anders. In het VK moeten levensmiddelen die als biologisch worden verkocht gecertificeerd zijn, en elk product draagt de code van de instantie die het heeft geïnspecteerd. Als een biologische mand belangrijk voor je is, controleer je of de afzonderlijke artikelen gecertificeerd zijn. Het woord op de buitenkant van de doos bewijst niets. Hetzelfde geldt voor Fairtrade. Zoek naar het keurmerk op het product, niet naar de marketing. Onze manden en voor wie ze bedoeld zijn We hebben onze manden samengesteld rondom het idee dat in dit hele artikel centraal staat: producten in normale verpakkingen die mensen echt willen, met duidelijk vermelde inhoud, verpakkingsgroottes en allergenen. Biologische snackmand. Vijf gecertificeerde biologische artikelen, waaronder twee Fairtrade-chocoladerepen en een volle kilo cashewnoten. Samengesteld als cadeau voor iemand die van goed eten houdt. Vegetarisch, niet veganistisch, en bevat noten en melk. Hier zie je wat erin zit en waarom. Gezonde snackmand. Zes verpakkingen in normale grootte met noten, zaden, gedroogd fruit en een pot pecannootboter, voor mensen die de hele dag door kleine beetjes eten. Alle zes artikelen zijn veganistisch. Hier zie je hoe het werkt. Schoollunchboxpakket. Zes snacks voor de voorraadkast die een ouder gedurende het schooljaar in porties kan verdelen. Minder een cadeau dan een zeer praktische oplossing. Voordat je een mand koopt, bij ons of bij iemand anders, controleer je nog één ding: kun je dezelfde producten voor minder krijgen? Leden van de gratis Whole Food Earth Club zien de ledenprijzen wanneer ze zijn ingelogd bij het afrekenen. Een korte checklist Voordat je een cadeaumand met eten koopt, vraag je: Is er een volledige inhoudsopgave met verpakkingsgroottes? Zijn de producten in normale verpakkingen, of voornamelijk proefpakketjes? Hoe verhoudt de prijs zich tot de kosten als je de artikelen afzonderlijk koopt? Is er een mix van dingen om nu te eten en dingen die houdbaar zijn? Staan alle allergenen en waarschuwingen over mogelijke sporen vermeld? Past de mand bij de manier waarop deze persoon daadwerkelijk eet? Als er biologisch of Fairtrade staat, zijn de afzonderlijke producten gecertificeerd? Als het antwoord op de meeste vragen ja is, heb je een mand gevonden die wordt opgegeten in plaats van opgeborgen.

Een recept vraagt om kokosmelk. In de voorraadkast staat een blik kokosroom, een hard wit blok en een pak uit de koelkast. Is een van deze geschikt? Sommige zijn dat, met een kleine aanpassing. Eén is dat absoluut niet. Ze zijn allemaal gemaakt van dezelfde noot, maar op verschillende manieren, en het verschil zit vooral in hoeveel vet en water je krijgt. Waar ze allemaal mee beginnen Al deze producten beginnen met het witte vruchtvlees van een rijpe kokosnoot. Het is niet de heldere vloeistof die je hoort klotsen in de schil. Dat is kokoswater, iets heel anders. Om kokosmelk te maken, wordt het vruchtvlees geraspt en geperst, meestal met wat water, en wordt de rijke witte vloeistof die eruit komt verzameld. Verander hoeveel water erin gaat, of wat er daarna met het vruchtvlees gebeurt, en je krijgt elk van de producten hieronder. Kokosmelk Dit is de alledaagse variant. Kokosmelk is de geperste vloeistof van het geraspte vruchtvlees, verdund met water tot een inschenkbare consistentie. Onze RAWGORILLA Organic Coconut Milk bevat 11 tot 12% vet en slechts twee ingrediënten: biologische kokosextract en water. Dat is rijk genoeg voor een goede curry en licht genoeg om door een havermoutpap of smoothie te gaan zonder de overhand te krijgen. Gebruik het voor: Thaise en Indiase curry's, laksa, dhal, soepen, rijstpap, overnight oats en smoothies. Kokosroom Kokosroom wordt op dezelfde manier gemaakt, maar met veel minder water, waardoor het dikker, rijker en intenser van smaak is. Zie het als de volle room ten opzichte van de single cream van kokosmelk. RAWGORILLA Organic Coconut Cream bevat 24% vet, ongeveer twee keer zo rijk als de melk. Het bevat kleine hoeveelheden guarbon en xanthaangom, twee plantaardige verdikkingsmiddelen die helpen het glad te houden in plaats van korrelig. Gebruik het voor: rijkere curry's en sataysauzen, desserts, zuivelvrije ijsjes, panna cotta en als klodder over fruit. Het werkt ook in cocktails zoals een piña colada. Een opmerking over kloppen. Kokosroom klopt zodra het vaste vet is gekoeld. Voor het meest betrouwbare resultaat gebruik je een room die speciaal daarvoor is gemaakt, zoals Biona Organic Coconut Whipping Cream, met 30% vet. Koel het blik een nacht in, open het zonder te schudden, schep het dikke gedeelte in een koude kom en kloop het. Kokosroomblok Dit is degene waar mensen vaak over struikelen. Kokosroomblok is helemaal geen vloeistof. Het is het hele kokosvruchtvlees, gedroogd en gemalen tot een dichte pasta, en vervolgens uitgehard tot een hard blok. Niets wordt eruitgeperst en weggegooid, dus de vezels blijven erin. Dat maakt het het meest geconcentreerde van de hele groep. Biona Organic Creamed Coconut bevat ongeveer 68% vet, met 16 g vezels per 100 g, en het enige ingrediënt is biologische kokos. Hoe je het gebruikt. Rasp of snijd wat je nodig hebt rechtstreeks in een pruttelende curry of soep, en het smelt in de saus terwijl het kookt. Om snel kokosmelk te maken van het blok, los je 50 g op in 100 ml warm water en roer je tot het glad is. Gebruik het voor: curry's en stoofschotels waar je kokossmaak wilt zonder meer vloeistof toe te voegen, en voor gebak, fudge en kokosijs. Omdat het goed in de voorraadkast bewaard kan worden, is een blok handig om in de reserve te hebben voor de avond dat je ontdekt dat je blikken op zijn. Kokosmelk in een pak De kokosmelk die in pakken wordt verkocht, vaak in de koelkast of naast haver- en amandelmelk, is een drankje in plaats van een ingrediënt. Het is veel dunner dan kokosmelk uit blik en is gemaakt om over muesli of in thee en koffie te gieten. Veel merken voegen calcium en vitaminen toe, zoals Koko. Het zal je geen rijke curry geven. Bewaar het voor aan de ontbijttafel. Kokosroom en gezoete gecondenseerde kokosmelk Nog twee waarvan je moet weten dat ze zoet zijn, want een verwarring kan een hartig gerecht verpesten. Kokosroom is een zoete kokosroom die voornamelijk voor cocktails is gemaakt. Het is een ander product dan kokosroom, ondanks de bijna identieke naam. Gezoete gecondenseerde kokosmelk is het zuivelvrije equivalent van een blik gecondenseerde melk: kokos die met suiker is ingekookt tot het dik is. De variant van Biona is gemaakt van biologische kokos en biologische rietsuiker. Het is geweldig in banoffie pie, fudge en iced coffee, en een ramp in een Thaise groene curry. Als op een blik "gezoet" of "gecondenseerd" staat, hoort het in een pudding. Kokosmelk vs. kokosroom vs. kokosroomblok in één oogopslag Kokosmelk: inschenkbaar, ongeveer 11 tot 12% vet. De alledaagse keuze voor curry's en soepen. Kokosroom: dik, ongeveer 24% vet. Voor rijkdom, desserts en satay. Kokosroom om te kloppen: dik, ongeveer 30% vet. Om te kloppen en cakes mee te toppen. Kokosroomblok: een vast blok, ongeveer 68% vet, met de vezels erin. Rasp het in sauzen of los het op tot een snelle melk. Kokosmelk uit een pak: dun en drinkbaar. Voor muesli en warme dranken, niet om mee te koken. Kokosroom en gezoete gecondenseerde kokosmelk: zoet. Alleen voor cocktails en desserts. Kun je er een met een ander vervangen? Meestal wel. Zo doe je dat. Kokosroom in plaats van kokosmelk. Meng de room met ongeveer hetzelfde volume water. Omdat de room ongeveer twee keer zo rijk is, brengt het halveren met water het dicht bij melk. Kokosmelk in plaats van kokosroom. Lastiger, omdat je water er niet gemakkelijk uit kunt halen. Gebruik de melk en laat de saus langer pruttelen om deze in te koken, of roer er wat geraspte kokosroomblok doorheen om de rijkdom aan te vullen. Kokosroomblok in plaats van kokosmelk. Houd je aan de verhouding van 50 g blok tot 100 ml warm water en schaal het op naar de hoeveelheid die het recept nodig heeft. Het resultaat is een beetje dikker en textuurrijker dan melk uit blik, omdat de vezels er nog in zitten. Melk uit een pak in plaats van uit blik. Alleen in een noodsituatie, en verwacht een dunne, bleke saus. Waarom is mijn kokosmelk in het blik gestold? Er is niets misgegaan. Kokosvet is onder ongeveer 25°C vast, wat betekent dat een blik dat in een koele Britse voorraadkast staat vaak een dikke witte laag bovenop en dunne vloeistof eronder heeft wanneer je het opent. Het is een teken van echte kokos, en er is niets mis mee. Schud het blik dus goed voor het openen, of giet alles in de pan en roer terwijl het opwarmt. Het zal binnen een minuut of twee weer samen komen. Kokosmelk zonder toegevoegde verdikkingsmiddelen, zoals de onze, scheidt gemakkelijker dan een variant met stabilisatoren, om dezelfde reden. Kooktips die een verschil maken Laat pruttelen, niet hard laten koken. Een rollend kookpunt kan ervoor zorgen dat kokosmelk er gescheiden of geklonterd uitziet, met olie die op het oppervlak drijft. Het is volkomen veilig om te eten, maar een zacht pruttelen houdt een saus glad en glanzend. Voeg het aan het einde toe als je het fris wilt. Kokosmelk die in de laatste tien minuten wordt toegevoegd, behoudt een helderdere, zoetere kokossmaak dan een variant die een uur heeft meegekookt. Probeer de Thaise truc. In veel Thaise curry's wordt de dikke room van bovenop het blik eerst verhit totdat het olie begint los te laten, en wordt de currypasta erin gebakken voordat de rest van de vloeistof wordt toegevoegd. Het geeft een diepere, aromatischere saus. Bewaar geopende blikken in de koelkast. Giet de rest in een schone container, houd het gekoeld en gebruik het binnen ongeveer drie dagen. Restjes bevriezen goed in een ijsblokjesvorm, klaar om in een saus of smoothie te gooien. Waar te beginnen Als je slechts één ding in de voorraadkast bewaart, laat het dan een blik kokosmelk zijn. Voeg een blik kokosroom toe voor puddingen en rijkere sauzen, en een blok kokosroom als reserve. Voor een kant-en-klaar gekruide afkorting heeft de Wild Elephant Organic Green Curry Coconut Milk de pasta al erin geroerd. En voor de rest van de kokos, inclusief waarom maagdelijke kokosolie zich op die manier gedraagt, zie onze gids voor rauwe biologische maagdelijke kokosolie.

Pak een pot honing uit de supermarkt en draai hem om. Iets in de buurt van de streepcode, in kleine letters, vind je waarschijnlijk de woorden "blend van EU- en niet-EU-honing". Dat klinkt officieel. Het vertelt je eigenlijk niet zoveel. Honingetiketten moeten vermelden waar de honing vandaan komt. Als een pot honing uit één land komt, wordt dat land vermeld. Als de honing uit meerdere landen komt, kan er een algemene term worden gebruikt, en "blend van EU- en niet-EU-honing" is die je het vaakst zult zien. Letterlijk genomen omvat dit honing uit bijna elk land ter wereld. Er staat niet welke landen in de pot zitten, hoeveel of in welke verhoudingen. De imker of het seizoen wordt niet vermeld. Een verpakkingsbedrijf kan de samenstelling van de ene batch naar de andere veranderen zonder dat de tekst op het etiket hoeft te wijzigen. Dit betekent niet dat gemengde honing slechte honing is. Het betekent wel dat het etiket je geen informatie geeft om de kwaliteit te beoordelen. Waarom het de moeite waard is om honing te vervalsen Honing is langzaam en kostbaar om te produceren. Bijen verzamelen nectar van een enorm aantal bloemen, nemen deze mee naar de bijenkorf en waaieren deze vervolgens totdat het grootste deel van het water is verdampt. Pas dan is het honing. Suikersiropen van rijst, maïs, suikerbiet of suikerriet kunnen in grote hoeveelheden worden geproduceerd voor een fractie van de kosten. Dat prijsverschil is precies het probleem. Een goed gemaakte mengeling van honing en siroop ziet eruit als honing, schenkt als honing en smaakt zo dicht bij honing dat niemand in de supermarkt het verschil kan horen. Wat de Europese Commissie ontdekte Tussen november 2021 en februari 2022 voerde de Europese Commissie een gecoördineerde controle uit op honing die in de EU werd geïmporteerd. Nationale autoriteiten namen 320 monsters van binnenkomende zendingen en stuurden deze naar laboratoria voor analyse. Van die 320 monsters werden er 147, oftewel 46%, als verdacht aangemerkt omdat ze mogelijk waren verdund met suikersiroop. "Verdacht" is een zorgvuldig gekozen woord. Het betekent dat de laboratoriumresultaten niet nauw genoeg overeenkwamen met het profiel van echte honing om als zodanig te worden goedgekeurd, en niet dat elke zending als vervalsing was aangetoond. Toch is het een opmerkelijk cijfer. De Commissie publiceerde haar bevindingen onder de titel "From the Hives", en het volledige rapport is beschikbaar op de pagina's over voedselveiligheid van de Europese Commissie. Hoe siroop een eenvoudige controle passeert Lange tijd was honingfraude relatief eenvoudig te ontdekken. Goedkope siropen werden voornamelijk gemaakt van suikerriet of maïs. Beide zijn volgens botanici C4-planten, die koolstof iets anders verwerken dan de meeste bloeiende planten. Dat verschil laat een meetbare spoor achter in de verhouding van koolstofisotopen in hun suikers. Nectar komt voornamelijk van C3-planten, waardoor een laboratorium de twee kon vergelijken en siroop kon opsporen die er niet hoorde. De fraudeerde zich aan. Siropen van rijst of suikerbiet komen van C3-planten, waardoor hun koolstofprofiel veel dichter bij dat van honing ligt. Sommige siropen worden nu specifiek geproduceerd om de standaardtests te omzeilen. Het gevolg is dat er geen enkele test meer op kan worden vertrouwd. Serieuze producenten gebruiken meerdere tests, waarbij elke test de honing op een andere manier onderzoekt, zodat een monster aan alle tests moet slagen. De vier tests achter elke batch van onze honing Elke batch RAWGORILLA-honing wordt op vier manieren gecontroleerd voordat deze in een pot gaat. NMR-profilering. Kernmagnetische resonantie leest de chemische vingerafdruk van een monster als geheel, meet veel verbindingen tegelijk en vergelijkt deze met een grote database van geverifieerde honingsoorten. Toegevoegde siroop verandert die vingerafdruk, zelfs wanneer de belangrijkste suikers er afzonderlijk normaal uitzien. Stabiele isotopenanalyse (IRMS). Isotoopverhoudingsmassa-spectrometrie is de hierboven beschreven koolstoftest, die wordt gebruikt om suikers uit zowel C4- als C3-bronnen op te sporen die er niet horen. Pollenanalyse. Honing bevat stuifmeel van de planten die de bijen hebben bezocht. Door dit te identificeren en te tellen, wordt de botanische herkomst bevestigd. Dit is vooral belangrijk voor honing van één bloemsoort, zoals acacia of lindebloem, waarbij de naam op de pot een belofte is over welke bloemen de bijen hebben bezocht. HPLC-suikerprofilering. High-performance vloeistofchromatografie scheidt de afzonderlijke suikers in een monster en meet elk van ze. Echte honing heeft een kenmerkende balans van fructose, glucose en kleinere suikers. Siropen verstoren die balans vaak of laten sporen achter van suikers die niet in honing horen. Dezelfde batches worden ook getest op resten. Glyfosaat, pesticiden, zware metalen en een volledig panel van antibiotica worden allemaal als niet gedetecteerd aangemerkt. Wat "biologisch" betekent voor honing Bijen vliegen waar ze maar willen, dus de biologische certificering voor honing werkt anders dan die voor wortelen. Volgens de biologische verordening van de EU, Verordening (EU) 2018/848, reiken de regels verder dan de bijenkorf: Binnen een straal van 3 km rond de bijenkorven moet het voedsel van de bijen voornamelijk bestaan uit biologische gewassen of wilde vegetatie. De bijenkorven zelf moeten voornamelijk van natuurlijke materialen zijn gebouwd. Synthetische chemische afweermiddelen mogen niet worden gebruikt tijdens het winnen van de honing. Kolonies moeten voldoende eigen honing en stuifmeel overhouden om de winter te overleven. Voeren is alleen toegestaan als het voortbestaan van een kolonie in gevaar is, en dan uitsluitend met biologische honing, biologische suiker of biologische suikersiroop. Onze honing is volgens die verordening biologisch gecertificeerd door het certificeringsorgaan BG-BIO-02. Hoe je kiest voor honing die je kunt vertrouwen Je kunt geen NMR-scan in je keuken uitvoeren. Je kunt wel een etiket goed lezen, en een paar gewoontes helpen enorm. Let op een vermelde herkomst. Een genoemde naam van een land vertelt je meer dan een vermelding van een blend ooit zal doen. Let op een enkele producent. Honing van één producent kan tot de bron worden herleid. Honing die is samengevoegd van veel leveranciers is veel moeilijker te verifiëren. Let op een biologisch certificeringsnummer. Biologisch gecertificeerde honing draagt het nummer van het orgaan dat deze heeft geïnspecteerd. Het is klein, maar het staat er. Vertrouw niet op keukentests. Je bent misschien wel eens adviezen tegengekomen om honing in een glas water te laten vallen, op je duim te smeren of te proberen aan te steken. Geen van deze methoden detecteert betrouwbaar toegevoegde siroop. Een dikke, goed gemaakte gemengde honing kan ze allemaal passeren, en sommige echte honingsoorten slagen er niet in. Kristallisatie is ook geen zuiverheidstest: het is volkomen normaal voor echte honing, maar bewijst op zichzelf niets. We leggen uit waarom in onze gids over waarom honing vast wordt. Wees argwanend over een prijs die te goed lijkt. Het kost echt geld om honing te maken. Een zeer goedkope pot moest ergens vandaan komen. Waarom onze honing op deze manier wordt ingekocht Alles hierboven legt uit hoe de RAWGORILLA-honingcollectie is samengesteld: één Europese producent, biologische bijenteelt en vier aparte authenticiteitstests op elke batch. De collectie bestaat uit vijf honingsoorten, en ze verschillen sterk van elkaar: Biologische Acaciahoning, bleek, mild en langzaam kristalliserend Biologische Lindebloemhoning, intens aromatisch met een kruidige afdronk Biologische Bienenweidehoning, de alledaagse pot, die zachtjes meeverandert met de seizoenen Biologische Boshoning, donker, moutig en gemaakt van honingdauw in plaats van nectar Biologische Bloemenhoning met Bijenkop, vloeibare honing met een handgesneden stuk bijenkop in de pot Als je niet weet waar je moet beginnen, neem je met onze gids voor het kiezen van honing alle vijf honingsoorten door, van de bleekste pot tot de donkerste.

Een schoollunchbox vullen is op een goede dag al een dagelijkse puzzel. Voeg daar een regel toe die noten verbiedt, of dat nu komt door een allergie in de familie of een beleid voor de hele school, en het kan voelen alsof je keuzemogelijkheden van de ene op de andere dag zijn afgenomen. Het goede nieuws is dat een lunchbox zonder noten nog steeds gevarieerd en vullend kan zijn en, cruciaal, iets kan zijn dat je kind ook echt opeet. Hier zijn genoeg ideeën om het het hele schooljaar makkelijk te houden. De held zonder noten: zaadbotters Als het verbod op noten betekent dat pindakaas niet meer op de kaart staat, dan zijn zaadbotters de oplossing. Ze zijn net als notenbotter te smeren, smaken romig en bevredigend en zijn volledig vrij van noten. Onze Raw Organic Sunflower Seed Butter is gemaakt van niets anders dan biologische zonnebloempitten, waardoor hij perfect is voor zowel lunchboxen als notenvrije klaslokalen. Smeer hem op volkorenbrood met plakjes banaan, draai er een beetje vruchtenjam doorheen of gebruik hem als dip voor appel- en wortelreepjes. Voor wat variatie doet onze hemp seed butter hetzelfde werk met zijn eigen nootachtige karakter. Eenvoudige sandwiches en wraps De bescheiden sandwich doet nog steeds het zware werk, dus houd het interessant. Probeer naast zaadbotter en banaan ook hummus met geraspte wortel of komkommer, geprakte avocado met een kneepje citroen, roomkaas met plakjes tomaat of een wrap gevuld met hummus en geroosterde groenten. Sandwiches in reepjes, driehoekjes of andere vormen snijden helpt bij jongere kinderen echt, en af en toe brood vervangen door een wrap, pitta of havermoutcracker zorgt ervoor dat de lunch niet eentonig wordt. Van nature notenvrije snacks Dit is waar een goed gevulde voorraadkast zijn geld opbrengt. Gedroogd fruit zoals rozijnen, abrikozen en gedroogde mango bevredigt een zoet trek zonder suikerlaagje. Zaden zoals pompoenpitten en zonnebloempitten zorgen voor knapperigheid en zijn een veilig notenvrij alternatief voor lunchboxen. Ongezoete popcorn is licht en leuk, havermoutcrackers en volkoren crackers zijn makkelijk mee te nemen, en een klein bakje natuurlijke yoghurt met fruit maakt het geheel compleet. Voeg wat gesneden vers fruit en een paar groentesticks toe, en de lunchbox ziet er al kleurrijk uit. Eenvoudige zelfgemaakte lekkernijen Een batch zelfgemaakte snacks in het weekend bespaart geld en betekent dat je precies weet wat erin zit. Energieballen met zaadbotter en havermout zijn in een paar minuten klaar: meng zonnebloemzaadbotter met havermout, een beetje honing of geprakte banaan, zaden en gedroogd fruit, rol ze tot ballen en zet ze in de koelkast. Flapjacks gemaakt van havermout en zaden zijn een klassieker voor de lunchbox, en zelfgemaakte granolabalkjes verslaan de gekochte varianten met gemak. Al deze zijn van nature notenvrij als je ze maakt met havermout, zaden en gedroogd fruit in plaats van noten. Een paar tips om het vol te houden Kinderen laten eten wat je hebt gepakt is de helft van de strijd, dus een beetje strategie helpt. Laat ze helpen kiezen en samenstellen wat ze meenemen, want een kind dat zelf heeft gekozen, zal het waarschijnlijk veel eerder opeten. Zorg voor wat variatie gedurende de week zodat niets saai wordt, en wees niet bang om de dingen te herhalen waar ze dol op zijn. Bovenal: houd het eenvoudig: een lunchbox zonder noten hoeft niet ingewikkeld te zijn om gezond en met plezier te worden opgegeten. Met een pot zaadbotter, een voorraadkast vol gedroogd fruit, zaden en havermout, en een paar eenvoudige zelfgemaakte lekkernijen worden notenvrije lunches geen last meer, maar echt leuk voor hen en voor jou.

Elke september staan biologische voeding en landbouw in het middelpunt van de belangstelling. Organic September is een landelijke campagne die de hele maand duurt en mensen aanmoedigt om biologisch te proberen en wat meer na te denken over waar hun eten vandaan komt. Je hoeft je hele winkel niet om te gooien om mee te doen. Een paar eenvoudige vervangingen zijn precies het idee. Dit is waar het om gaat en waarom het de moeite waard kan zijn om mee te doen. Wat betekent biologisch eigenlijk? Biologisch is een manier om voedsel te verbouwen en te produceren volgens een gecertificeerde set standaarden. In de praktijk betekent dat boeren zonder synthetische bestrijdingsmiddelen en kunstmest, zonder genetisch gemodificeerde ingrediënten en met strengere regels voor toevoegingen. Biologische veehouderij wordt volgens hogere dierenwelzijnsnormen beheerd, met meer ruimte en zonder routinematig gebruik van antibiotica. Wanneer een product als biologisch is gelabeld, is het onafhankelijk gecertificeerd volgens deze regels, zodat het woord echte betekenis heeft in plaats van marketingtaal te zijn. Gezonde bodem, gezond eten In het hart van biologische landbouw zit iets wat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien: de bodem. In plaats van te vertrouwen op synthetische chemicaliën, werken biologische teelbouwers aan een gezonde, levende bodem, met gebruik van gewasrotatie, natuurlijke compost en zorgvuldig landbeheer. Het idee is eenvoudig en krachtig. Gezonde bodem kweekt gezonde planten, gezonde planten maken voedzaam eten, en het hele systeem ondersteunt het wilde leven, de insecten en bestuivers waarvan ons eten uiteindelijk afhankelijk is. Kiezen voor biologisch is een stem voor die manier van doen. Waarom mensen kiezen voor biologisch Mensen kiezen voor biologisch om verschillende redenen, en de meeste zijn volkomen terecht. Sommigen willen hun blootstelling aan resten van synthetische bestrijdingsmiddelen verminderen, vooral in voedsel met dunne, eetbare schillen. Velen kiezen ervoor voor het milieu, omdat biologische landbouw de neiging heeft meer wilde leven, schoner water en gezondere bodem te ondersteunen. Anderen geven vooral om dierenwelzijn. Het is de moeite waard om hier evenwichtig te zijn: het bewijs dat biologisch eten aanzienlijk voedzamer is, is gemengd, dus het sterkste argument voor biologisch gaat echt over hoe het eten wordt geproduceerd en zijn impact op de natuur, in plaats van een belofte van een voedingskundig wonder. Meedoen zonder alles om te gooien De geest van Organic September is kleine, haalbare veranderingen, niet perfectie. De makkelijkste plek om te beginnen is met de voedingsmiddelen die je het vaakst koopt, aangezien een vervanging die je elke week maakt zich opstapelt. Voorraadkastbasisproducten zijn perfect: denk aan biologische havermout voor het ontbijt, biologische bloem om mee te bakken, biologische gedroogde vruchten, peulvruchten en granen, en biologische oliën. Ons biologische assortiment, gecertificeerd volgens erkende biologische standaarden, zit vol met precies deze alledaagse basisproducten, van Biologische Jumbo Havermout tot biologische peulvruchten en biologische olijfolie tot biologische bloem. Biologisch eten met een budget Biologisch heeft soms de reputatie duur te zijn, maar dat hoeft niet te zijn. De truc is om je biologische uitgaven te focussen waar het het meest telt en slim te kopen. Kiezen voor biologische versies van de basisproducten die je in grote hoeveelheden gebruikt, en ze kopen in grotere, beter geprijsde verpakkingen, houdt de kosten laag. Leden besparen ook meer, aangezien onze gratis Club lagere prijzen over het hele assortiment ontsluit. Iets meer biologisch eten kan echt in een normaal weekbudget passen. Organic September is gewoon een uitnodiging om te proberen. Vervang één of twee alledaagse artikelen, merk op hoe het voelt, en kijk of het een gewoonte wordt die langer dan de maand aanhoudt. Het past perfect bij ons eigen Whole Plate-idee, dat het grootste deel van je bord, het grootste deel van de tijd, echt, zorgvuldig geproduceerd eten moet zijn. Kies een paar vervangingen, en je bent al begonnen.

Neem een kijkje in een typische schoollunchbox en je vindt er vaak dezelfde bekende producten in: een zak chips, een glanzende mueslireep, een yoghurt met fruitaroma en misschien een zakje snoep dat als fruit is verpakt. Ze zijn handig en kinderen vinden ze lekker, maar de meeste zijn ultraverwerkt en Britse kinderen halen nu een opvallend groot deel van hun calorieën uit dit soort voedsel. Het goede nieuws is dat je daarvoor geen totale ommezweng nodig hebt. Met een handvol eenvoudige vervangingen kun je de lunchbox van je kind stilletjes vullen met onbewerkte producten, zonder gedoe aan de keukentafel. Waarom zou je die moeite doen? Ultraverwerkte snacks bevatten vaak veel suiker, zout en toevoegingen, en weinig vezels en de goede voedingsstoffen van echt eten. Ze zijn ook zo ontworpen dat je er steeds meer van wilt, en dat is precies de reden dat het zakje altijd leeg naar huis gaat. Ze vervangen door eenvoudige alternatieven van onbewerkte producten betekent minder verborgen suikers, meer van de voedingsstoffen die groeiende kinderen nodig hebben, en vaak ook een lagere rekening. En omdat de onderstaande vervangingen draaien om producten waar kinderen al van genieten, merken ze vaak niet eens dat ze zijn gemaakt. Vervang chips door popcorn, zaden of haverkoekjes Het zakje chips bij de lunch is een logisch startpunt. Ongezouten popcorn is net zo licht, knapperig en lekker, maar dan voor een fractie van de prijs. En je kunt thuis in een paar minuten een grote hoeveelheid bereiden met onze biologische popcorn. Gebrande pompoen- of zonnebloempitten zijn een andere bevredigende, knapperige optie die toevallig notenvrij is, wat bij de meeste schoolregels past. Volkoren haverkoekjes en crackers doen het ook goed, vooral met een beetje hummus of kaas. Vervang suikerrijke mueslirepen door zelfgemaakte haverrepen Mueslirepen klinken gezond, maar veel ervan lijken meer op koekjes en worden bij elkaar gehouden met siropen en suikers. Zelfgemaakte haverrepen en flapjacks zijn veel beter en ook echt makkelijk te maken. Een bak flapjacks van havermout, een beetje honing of geprakte banaan, zaden en gedroogd fruit vult de lunchboxen voor de hele week voor een prikkie. Onze biologische Jumbo Oats vormen de basis hiervoor, evenals voor energieballen, die kinderen graag helpen rollen. Vervang snoep door gedroogd fruit en vers fruit Die felverpakte fruitkoekjes en snoepdraadjes bevatten meestal meer suiker dan fruit. Echt gedroogd fruit stilt dezelfde zoete trek en levert daarbij ook vezels en voedingsstoffen. Rozijnen, stukjes abrikoos en gedroogde mango zijn perfect voor onderweg en blijven lang goed. Een zakje van onze biologische rozijnen in de voorraadkast is een redmiddel voor de lunchbox. Voeg ook wat vers fruit toe, in hapklare stukjes, en dan is de zoete snack meer dan geregeld. Let wel op dat gedroogd fruit plakkerig en suikerrijk is, dus het is beter om het bij een maaltijd te bewaren dan de hele dag door te snoepen. Vervang yoghurt met fruitaroma door magere yoghurt en fruit Gefleurde kinderyoghurts kunnen verrassend veel suiker bevatten. Een bakje magere natuurlijke yoghurt, thuis afgemaakt met vers of gedroogd fruit en een snufje zaden, geeft je alle romigheid zonder de siroop en stelt je in staat om zelf de zoetheid te bepalen. Een klein schepje honing maakt kieskeurige eters ook tevreden. Vervang koekjes en chocolade door eenvoudige zelfgemaakte lekkernijen De lunch hoeft niet saai te zijn, en een lekkernij hoort er ook wel bij. Kies liever voor een zelfgemaakt haverkoekje of een energiebal met zaden en gedroogd fruit dan voor koekjes uit de winkel. Als ze toch chocolade willen, zijn een paar stukjes goede pure chocolade of een zelfgemaakte reep met zaden en fruit een goed alternatief, met veel minder suiker dan de meeste chocoladerepen voor in de lunchbox. Maak het jezelf makkelijk Dit hoeft op maandagochtend niet meer werk te betekenen. Het geheim is een beetje voorbereiding in het weekend: maak een bak flapjacks of een pot energieballen, verdeel gedroogd fruit en popcorn in kleine bakjes, en de week is voor een groot deel al geregeld. Laat kinderen meebeslissen over en helpen met het maken van hun snacks, dan is de kans groter dat ze ze ook opeten. En streef niet naar een perfecte lunchbox elke dag, maar naar iets meer echt eten en iets minder ultraverwerkt voedsel. Kleine vervangingen zoals deze vormen de dagelijkse kern van ons Whole Plate-idee: dat het grootste deel van je bord, het grootste deel van de tijd, uit echt eten bestaat. Begin met één of twee en bouw vanuit daar verder. Voor je het weet hoef je er niet meer over na te denken. Wil je meer eenvoudige ideeën, dan deel onze gratis Whole Plate Pledge elke dag een eenvoudige vervanging of recept.

Cayennepeper is een van die specerijen die stilletjes zijn plekje vooraan in de specerijenkast verdienen. Een klein potje levert veel pit, een warme diepte van smaak en een vleugje kleur op voor allerlei gerechten. Als je een potje ongebruikt hebt staan, of je je afvraagt waar al die ophef om gaat, dan is hier een praktische, wetenschappelijk onderbouwde gids over biologische cayennepeper: wat het is, hoe je ermee kookt en wat de wetenschap zegt over de voordelen. Wat is biologische cayennepeper? Cayennepeper wordt gemaakt van gedroogde, gemalen cayennepepers, een soort hete rode chilipeper. Hij zit in het medium-hete bereik op de Scoville-schaal, die de hitte van chilipepers meet, dus is hij merkbaar pittig zonder extreem te zijn. De hitte komt van een natuurlijke verbinding genaamd capsaïcine, wat alle hete chilipepers hun kick geeft. Naast de hitte brengt cayenne een warme, licht fruitige, aardse smaak met zich mee die bij een enorme verscheidenheid aan gerechten past. Hoe kook je met cayenne Cayenne is heerlijk veelzijdig, en een klein beetje is al heel ver genoeg. Roer een snufje in curry's, chili's, stoofschotels en soepen voor warmte en diepte. Gebruik het in kruidenrubbels en marinades voor geroosterde groenten, tofu of vlees, waar het een heerlijke hartige korst vormt. Voeg een kleine hoeveelheid toe aan sauzen, saladedressings en dips om ze wat op te fleuren, of strooi het over eieren, geroosterde aardappelen en popcorn. Voor iets anders brengt een piepklein snufje in warme chocolade of een rijke chili-chocoladegebak een zachte, verwarmende hitte. Het geheim is matigheid. Begin met minder dan je denkt nodig te hebben, proef en bouw het op, want je kunt altijd meer toevoegen maar je kunt het er niet meer uit halen. Als een gerecht te pittig wordt, helpt een beetje zuivel, zuur zoals citroen of limoen, of een vleugje zoetheid om de hitte te balanceren. Onze Biologische Cayennepeperpoeder is een goede, veelzijdige keuze voor dagelijkse bereidingen, en ons Biologische Cayennepeperpoeder van Wild Elephant is een andere kwaliteitsoptie om bij de hand te houden. Heeft biologische cayenne gezondheidsvoordelen? Cayenne, en de capsaïcine die het bevat, is het onderwerp geweest van een flink aantal onderzoeken, en er zijn enkele interessante bevindingen, hoewel het de moeite waard is om de verwachtingen realistisch te houden. Capsaïcine is onderzocht voor een bescheiden effect op de stofwisseling en eetlust, en wordt veel gebruikt in topische crèmes voor pijnverlichting. Chilipepers bevatten ook vitaminen en antioxidante plantenverbindingen, hoewel cayenne in zulke kleine hoeveelheden wordt gebruikt, is zijn bijdrage aan je algehele voeding gering. De eerlijke samenvatting is dat cayenne een smaakvolle specerij is met enkele veelbelovende maar bescheiden onderzoeken erachter, die het beste wordt genoten als onderdeel van een gevarieerd dieet in plaats van als middel te worden behandeld. Ook een waarschuwing: voor sommige mensen kan pittig eten brandend maagzuur, reflux of een gevoelige maag verergeren, dus als dat op jou van toepassing is, gebruik het spaarzaam en kijk hoe het met je gaat. Haal het meeste uit je cayenne Zoals alle gemalen specerijen is cayenne het beste als het vers is, dus bewaar het in een luchtdichte container uit de buurt van hitte en licht, en koop redelijke hoeveelheden die je binnen een redelijke tijd zult gebruiken. Het eerder in het kookproces toevoegen verzacht en verspreidt de hitte door een gerecht, terwijl het toevoegen aan het einde de kick scherper houdt, dus je kunt het naar smaak aanpassen. Het heel kort aanbraden in een beetje olie aan het begin van een curry helpt de smaak vrij te laten. Biologische cayennepeper is een kleine specerij met een grote impact: echte hitte, warme smaak en echte veelzijdigheid, allemaal uit één potje. Gebruik het met een lichte hand, bouw de hitte geleidelijk op, en geniet ervan als een smaakvol onderdeel van je dagelijkse bereidingen. Of je nu van een zachte warmte of een flinke kick houdt, cayenne is een van de meest nuttige specerijen die je kunt hebben.

Minder suiker eten is een van de meest voorkomende gezondheidsdoelen, en de schappen staan vol met alternatieven die beloven te helpen. Maar niet alle zoetstoffen zijn gelijk, en sommige van de "gezonde" varianten verschillen minder van suiker dan de marketing doet vermoeden. Hieronder volgt een op bewijs gebaseerde blik op welke zoetstoffen het overwegen waard zijn, welke het beste beperkt moeten worden en wat de wetenschap hierover werkelijk zegt. Waarom suiker überhaupt beperken? De zorgen gaan vooral over vrije suikers: de suikers die aan voedsel en drinken worden toegevoegd, plus die van nature voorkomen in honing, siropen en vruchtensap. Gezondheidsinstanties, waaronder de Wereldgezondheidsorganisatie, raden aan om vrije suikers te beperken tot minder dan tien procent van de dagelijkse energie-inname en idealiter zelfs tot minder dan vijf procent, omdat een hoge inname in verband wordt gebracht met tandbederf, gewichtstoename en daarmee samenhangende gezondheidsproblemen. Belangrijk is dat dit ook voor de meeste "natuurlijke" suikers geldt. Honing en ahornsiroop worden nog steeds als vrije suikers beschouwd, een punt dat vaak over het hoofd wordt gezien. Betere alledaagse opties Als je eten wilt zoeten met iets dat minder geraffineerd is, hebben een paar opties op basis van onbewerkte producten kleine voordelen, vooral omdat ze wat smaak en sporen van voedingsstoffen toevoegen in plaats van alleen pure zoetheid. Kokossuiker heeft een iets lagere glycemische index dan tafelsuiker en bevat kleine hoeveelheden mineralen, hoewel het qua voedingswaarde nog steeds erg dicht bij gewone suiker ligt en in dezelfde bescheiden hoeveelheden gebruikt moet worden. Het is een goede vervanger voor suiker in bakrecepten. Onze biologische kokossuiker is een populaire keuze voor precies deze reden. Dadels en dadelsiroop zijn een andere handige optie, omdat ze vezels en een rijke karamelsmaak toevoegen, wat verklaart waarom gemalen dadels zo populair zijn in energieballen en bakrecepten. Honing en ahornsiroop kunnen een kenmerkende smaak toevoegen, dus je kunt er minder van gebruiken, maar ze blijven vrije suikers en bieden geen betekenisvolle voedingskundige vrijstelling. Als smaak de reden is waarom je voor honing kiest, is het de moeite waard om een variant te kiezen met genoeg karakter, zodat een kleinere lepel voldoende is. Een sterk aromatische honing zoals biologische lindenhoning, of een donkere, moutachtige biologische boshoning, brengt veel meer smaak per gram dan een smaakloze mix. Dat is een kwestie van smaak en niet van voedingswaarde, en de vrije suikers tellen nog steeds even zwaar mee, maar het maakt matigheid in de praktijk makkelijker. Je kunt de opties in ons honingassortiment vergelijken. Zoetstoffen zonder voedingswaarde: de suikervrije route Zoetstoffen die weinig of geen calorieën bevatten, behoren tot een andere categorie. Stevia, een plantaardige zoetstof, en suikeralcoholen zoals erythritol en xylitol zorgen voor zoetheid met een minimaal effect op de bloedsuikerspiegel, wat verklaart waarom ze veel voorkomen in producten met weinig suiker en keto-producten. Voor mensen die hun bloedglucose beheersen of calorieën beperken, kunnen deze echt nuttige vervangers zijn. Een paar kanttekeningen zijn goed om te weten. Suikeralcoholen kunnen bij grotere hoeveelheden een opgeblazen gevoel of een laxerend effect veroorzaken, en xylitol is zeer giftig voor honden, dus houd het ver uit de buurt van huisdieren. Het is ook goed om te weten dat de Wereldgezondheidsorganisatie adviseert om niet op suikervervangers te vertrouwen voor langdurige gewichtsbeheersing, omdat het bewijs dat ze helpen beperkt is. Ze worden het beste gezien als hulpmiddel om suiker te verminderen, niet als gezondheidsvoedsel op zichzelf. De varianten die je het meest moet beperken Aan de andere kant van de schaal staan de zoetstoffen die het minst te bevelen zijn. Maïssoep met hoog fructosegehalte, veel gebruikt in grootschalig geproduceerde frisdranken en bewerkt voedsel, is een geconcentreerde bron van vrije suikers zonder voedingswaarde en wordt sterk in verband gebracht met een overmatige calorie-inname. Gewone geraffineerde witte suiker is niet "giftig", maar levert alleen maar vrije suikers zonder iets anders, dus dit is de variant waar de meeste van ons minder van moeten eten. Agavesiroop verdient ook een vermelding: vaak wordt het als een gezonde keuze gepresenteerd, maar het bevat zeer veel fructose, dus het is beter om er als een gewone siroop mee om te gaan dan als een gezondere upgrade. De meest krachtige verandering is niet het vervangen van de ene zoetstof door de andere, maar geleidelijk minder zoetheid gebruiken en verwachten. Onze voorkeur voor zoetheid past zich in de loop van de tijd aan, en onze smaakpapillen wennen als je ze de kans geeft. Opties op basis van onbewerkte producten zoals kokossuiker en dadels kunnen een goede eerste stap zijn, en zoetstoffen zonder voedingswaarde hebben hun plek voor specifieke doelen, maar geen enkele zoetstof is een vrijbrief om te overschrijden. Maar als ze doordacht en met mate worden gebruikt, kunnen de juiste vervangers het verminderen van suiker een stuk makkelijker maken. Als je een aandoening zoals diabetes beheert, is het altijd verstandig om je keuzes voor zoetstoffen te bespreken met een zorgverlener of diëtist.

Pindakaas en amandelpasta krijgen alle aandacht, maar er is een minder bekende pasta die ook een plek in je voorraadkast verdient: zonnebloemzaadpasta. Hij is romig, rijk en vullend, kan overal worden gebruikt waar je ook een notenpasta zou eten en heeft één groot voordeel waar de rest niet aan kan tippen: hij is volledig notenvrij. Nog nooit geprobeerd? Dit is waarom hij misschien wel je nieuwe favoriet wordt. Wat is zonnebloemzaadpasta? Zonnebloemzaadpasta is precies wat het klinkt: zonnebloemzaden die tot een gladde, smeerbare pasta zijn gemalen. De beste varianten zijn eenvoudig. Onze Raw Organic Sunflower Seed Butter van RAWGORILLA wordt gemaakt van zorgvuldig geselecteerde biologische zonnebloemzaden die op lage temperatuur rauw en steengemalen zijn tot een gladde pasta, zonder toevoegingen. Geen suiker, geen palmolie, geen zout. Alleen zaden. Het notenvrije voordeel Juist hier komt zonnebloemzaadpasta echt tot zijn recht. Voor iedereen met een notenallergie of voor gezinnen waar noten niet op het menu staan, is hij een echte gamechanger. Hij biedt alle romige, nootachtige smaak en vullende textuur van pindakaas, maar zonder echte noten. Daardoor is hij perfect voor lunchboxen, notenvrije scholen en gedeelde keukens. Iedereen kan ervan genieten en niemand hoeft met een knoop in de keel het etiket te lezen. Echt goede voedingswaarde Zonnebloemzaden zitten boordevol goede voedingsstoffen in een klein zaadje, en die goede eigenschappen komen rechtstreeks in de pasta terecht. Hij is een natuurlijke bron van gezonde onverzadigde vetten en plantaardige eiwitten, en zonnebloemzaden behoren tot de beste voedselbronnen van vitamine E, een antioxidant die de cellen van het lichaam ondersteunt. Ook magnesium en andere mineralen zitten erin. Zoals bij elke pasta is hij calorierijk, dus een lepeltje is voldoende, maar wat je in dat lepeltje krijgt is echt voedzaam. Hoe smaakt hij? Mensen zijn vaak verrast bij de eerste proeverij. Zonnebloemzaadpasta is mild, glad en aangenaam nootachtig, met een subtiele aardse smaak en een vleugje natuurlijke zoetheid. Hij is wat lichter dan pindakaas en minder rijk van smaak dan amandelpasta, waardoor hij zich heerlijk makkelijk laat combineren met zowel zoete als hartige gerechten zonder de smaak te overheersen. Hoe gebruik je hem? Overal waar je normaal pindakaas zou eten, kun je deze pasta gebruiken. Smeer hem dik op toast of haverkoekjes, roer hem door de pap of blend een lepeltje door een smoothie voor langdurige energie. Hij is geweldig in gebak en no-bake lekkernijen, van flapjacks en koekjes tot energieballen. Voor hartige gerechten kun je hem met een beetje sojasaus, limoen en knoflook losmaken tot een notenvrije sataysaus of dip, of hem over geroosterde groenten en granenbowls gieten. Hij is ook een heerlijke aanvulling op plakjes appel of banaan als snelle snack. Een opmerking over natuurlijke scheiding Omdat er niets aan is toegevoegd om alles bij elkaar te houden, komt er vaak een laagje natuurlijke olie bovenin het potje te drijven. Dat is een goed teken, geen gebrek. Het betekent gewoon dat de pasta puur uit zaden bestaat en geen stabilisatoren bevat. Roer hem goed door voordat je hem voor het eerst gebruikt en je bent klaar om te gaan. Bewaar hem in een koele voorraadkast, of in de koelkast als je hem steviger van structuur vindt. Zonnebloemzaadpasta is een van die eenvoudige alternatieven die op subtiele wijze het leven makkelijker maken: allergievriendelijk, voedzaam, eindeloos veelzijdig en gemaakt van één bescheiden ingrediënt. Of je nu noten vermijdt of gewoon zin hebt in iets anders dan het gebruikelijke potje, hij verdient absoluut een plek in je voorraadkast.

Heb je wel eens een zak chips, een chocoladereep of een doos muesli geopend en zeker geweten dat het vroeger groter was? Je hebt waarschijnlijk gelijk. De verpakking ziet er bijna hetzelfde uit, de prijs is nagenoeg gelijk, maar er zit minder in. Dit stille verkleinen van producten komt vaak genoeg voor om een eigen naam te hebben gekregen: shrinkflatie. Hier lees je wat het is, waarom het gebeurt en hoe je het kunt herkennen, zodat je altijd weet wat je echt betaalt. Wat is shrinkflatie? Shrinkflatie is wanneer een product kleiner wordt terwijl de prijs gelijk blijft of slechts licht daalt. In plaats van de prijs op het schap te verhogen, vermindert de fabrikant de hoeveelheid, zodat je evenveel betaalt voor minder eten. Het resultaat is een hogere prijs per gram of per kilogram, ook al is de prijs op de verpakking niet veranderd. Het is in feite een prijsverhoging in vermomming. Waarom bedrijven dit doen De eerlijke reden is de kosten. Wanneer de prijs van ingrediënten, energie, verpakkingen, arbeid of transport stijgt, moeten fabrikanten een keuze maken: de prijzen verhogen, genoegen nemen met minder winst, of je minder geven voor je geld. Onderzoek naar consumentengedrag laat consequent zien dat mensen erg gevoelig zijn voor de prijs op de verpakking, maar een kleine verandering in gewicht of het aantal items in een verpakking veel minder snel opmerken. Het verkleinen van het product is daarom de verandering die klanten het minst snel zullen opmerken en er bezwaar tegen zullen maken. Het is een manier om hogere kosten door te berekenen zonder de reactie uit te lokken die een zichtbare prijsverhoging zou veroorzaken. Waar je het het meest zult merken Shrinkflatie komt vaak voor bij verpakte, merkproducten en bewerkte voedingsmiddelen, waarbij het verpakkingsontwerp de boventoon voert en de exacte inhoud gemakkelijk kan worden aangepast. Multipacks verliezen stilletjes een item, chocoladerepen worden kleiner en zakken worden met een beetje meer lucht gevuld. Omdat de verpakking vaak even groot blijft, kan de verandering bijna onzichtbaar zijn, tenzij je het gewicht op de voorkant controleert. De producten die het minst worden beïnvloed, zijn meestal eenvoudige, onverpakte basisproducten die per gewicht worden verkocht, waarbij de hoeveelheid het enige is dat telt en er nergens ruimte is om iets te verbergen. Hoe je het kunt herkennen De meest nuttige gewoonte is om naar de eenheidsprijs te kijken in plaats van naar de prijs van de verpakking. In Britse winkels moeten schapkaarten over het algemeen de prijs per gewichtseenheid of volume eenheid tonen, zoals de prijs per 100 g of per liter, meestal in kleine letters onder de hoofdprijs. Met dat getal kun je producten eerlijk vergelijken, ongeacht de verpakkingsgrootte, en daar wordt shrinkflatie duidelijk zichtbaar. Als de prijs van de verpakking gelijk is gebleven, maar de prijs per 100 g is gestegen, is de verpakking vrijwel zeker kleiner geworden. Het is ook de moeite waard om af en toe naar het vermelde gewicht te kijken van de producten die je regelmatig koopt, zodat je een stille vermindering niet over het hoofd ziet. Hoe je je winkelmandje kunt beschermen Een paar eenvoudige gewoontes maken een groot verschil. Vergelijk elke keer naar de eenheidsprijs, niet naar de prijs van de verpakking. Wees een beetje achterdochtig tegenover slimme verpakkingen die royaal lijken maar minder wegen dan je verwacht. En kies waar mogelijk voor eenvoudige voedingsmiddelen die per gewicht worden verkocht in plaats van zwaar verpakte producten, omdat het bij die producten veel moeilijker is om een vermindering te verbergen. Grotere verpakkingen kopen van de basisproducten die je vaak gebruikt, is een van de meest effectieve manieren om je te beschermen, omdat de prijs per kilo meestal lager is en je je geen zorgen hoeft te maken over een verpakking die kleiner wordt. Onze Organic Jumbo Oats zijn bijvoorbeeld verkrijgbaar in formaten van een bescheiden zak tot bulkverpakkingen, allemaal geprijsd per gewicht, zodat je precies kunt zien wat je krijgt en wat het per kilo kost. De Whole Food Earth-manier: eerlijk verkocht per gewicht Dit is precies waarom we op deze manier verkopen. Bij Whole Food Earth zijn onze voedingsmiddelen verkrijgbaar in een duidelijk assortiment gewichtsbases formaten, van een kleine zak tot bulkverpakkingen, zodat je precies de hoeveelheid kunt kiezen die je wilt en een eenvoudige prijs per kilo betaalt. Er is geen slimme verpakking die een kleinere portie verbergt, omdat het gewicht het enige is dat telt en duidelijk op elk product staat. Wat op het etiket staat, krijg je ook. Wanneer je bij ons per gewicht koopt, heeft shrinkflatie simpelweg nergens een plek om zich te verbergen. Shrinkflatie is geen complot, maar een voorspelbare reactie op stijgende kosten en op het feit dat we prijzen meer opmerken dan portiegrootte. Het goede nieuws is dat het alleen werkt zolang het onopgemerkt blijft. Controleer de eenheidsprijs, houd de gewichten van de verpakkingen in de gaten en kies voor eenvoudige voedingsmiddelen die per gewicht worden verkocht, dan weet je altijd of je een eerlijke prijs betaalt, hoe de verpakking ook verandert.

Wat je drinkt wordt, meer dan we graag toegeven, bepaald door wat er toevallig in de voorraadkast staat. Als het makkelijkst bij de hand een suikerhoudende frisdrank is, dan wordt die ook ingeschonken. Zorg liever voor een goede voorraad gezonde opties, dan wordt de gezonde keuze ook de makkelijke. Hier zijn vier soorten dranken die het waard zijn om altijd in huis te hebben, zodat er altijd iets beters binnen handbereik is dan een blikje frisdrank. Magnesiumwater Magnesiumwater is een beetje een wellnesspraatje geworden, maar achter de hype schuilt een verstandig idee. Magnesium is een mineraal dat het lichaam nodig heeft voor een normale werking van de spieren en het zenuwstelsel, en velen van ons krijgen er niet helemaal genoeg van binnen via voeding. Magnesiumwater betekent simpelweg water met extra magnesium, of dat nu een natuurlijk magnesiumrijk mineraalwater is of gewoon water waar een voor drinkwater geschikt magnesium- of elektrolytenvoedingssupplement in is geroerd. Het is een milde manier om je magnesiumvoorraad aan te vullen terwijl je je vochtbehoefte bevredigt. Eén belangrijk veiligheidspunt. Magnesiumwater om te drinken is niet hetzelfde als Epsomzout, dat magnesiumsulfaat is en bedoeld voor het bad, nooit voor in het glas. Als je het wilt proberen, gebruik dan een product dat is gemaakt en gelabeld voor consumptie, volg de aanbevolen dosering op de verpakking en overleg eerst met een apotheker of arts als je medicijnen gebruikt of nierproblemen hebt. Natuurlijke vruchtensappen Een goede natuurlijke vruchtensap verdient ook zijn plek in huis. De soorten die het waard zijn om in huis te hebben, zijn 100 procent vruchtensap of groentesap zonder toevoegingen, in plaats van de zoete 'vruchtensapdranken' die voornamelijk uit suiker en water bestaan. Een scheutje geeft smaak, een beetje natuurlijke zoetheid en wat vitamines aan het ontbijt, smoothies of een kan water. Twee eerlijke kanttekeningen. Vruchtensap telt nog steeds als vrije suikers, dus het is een klein glaasje bij een maaltijd in plaats van iets om de hele dag door te nippen. En het is geen vervanger voor hele vruchten, die de vezels bevatten die in het sap verloren gaan. Eén sap dat zijn geld opwaardeelt is pruimengsap, een traditioneel hulpmiddel bij de spijsvertering. Ons pruimengsap is een handig product om in de deur van de koelkast te bewaren. Gefermenteerde dranken Als er één categorie is die je dit jaar aan je voorraadkast wilt toevoegen, laat het dan gefermenteerde dranken zijn. Kombucha en kefir zijn licht bruisend, friszuur en zitten vol levende culturen die worden geassocieerd met een gezonde darmflora. Ze zijn een echt bevredigend alternatief voor frisdrank, met veel minder suiker en een stuk meer karakter. Het onderzoek naar darmgezondheid is nog volop in ontwikkeling, dus behandel ze als een smakelijk onderdeel van een gevarieerd dieet in plaats van als geneesmiddel, maar ze zijn een makkelijke, aangename gewoonte om aan te nemen. Ons kombucha-assortiment loopt van klassieke gember tot fris citrus en suikerarme opties, dus onze Organic Ginger Kombucha is een goed startpunt. En voor een variant die in de voorraadkast in plaats van in de koelkast kan blijven, kun je onze instant kombucha-zakjes direct in water roeren, zodat je er altijd een klaar hebt wanneer je wilt. Plantaardige melk Plantaardige melk is de stille krachtpatser van een goed gevulde voorraadkast. Haver-, soja-, kokos- en amandeldranken blijven onopende maandenlang in hun kartonnen verpakkingen op kamertemperatuur goed, waardoor ze ideaal zijn om voor te kopen en altijd in huis te hebben. Je zult er voortdurend naar grijpen: in koffie en thee, over muesli en havermout, gemengd in smoothies, en in bereidingen en bakgerechten waarvoor een recept melk vraagt. Een paar tips bij het kiezen. Kies waar mogelijk voor ongezette varianten en zoek naar versies die zijn verrijkt met calcium en vitaminen als plantaardige melk een vast onderdeel is van je dieet. Haverdranken zijn de meest veelzijdige allrounders, dus een karton biologische havermelk is een verstandige standaardoptie om op de plank te bewaren. Bouw je drankvoorraadkast op Je hebt niet alles tegelijk nodig. Kies de opties die passen bij hoe je daadwerkelijk drinkt, houd een kleine voorraad in huis en laat ze de makkelijke keuze worden. Een karton havermelk voor dagelijks gebruik, een fles echt vruchtensap voor wat extra smaak, een kombucha voor wanneer je iets bruisends wilt, en een magnesium- of elektrolytendrank om je vochtbehoefte te bevredigen. Vul de voorraadkast met de juiste dingen en de rest komt vanzelf goed.

Vijgenpruimsap staat bekend als een wat ouderwets huismiddel, dat alleen ter hand wordt genomen als de spijsvertering een zetje nodig heeft. Dat is echter te kort door de bocht. Deze donkere, zoete en verrassend veelzijdige drank heeft echte, wetenschappelijk onderbouwde voordelen en biedt zich op veel meer manieren aan dan alleen als een glaasje in de ochtend. Hier volgt een eerlijke, op bewijs gebaseerde blik op wat vijgenpruimsap doet, hoe het zich verhoudt tot hele vijgenpruimen en wat de beste manieren zijn om ervan te genieten. Wat is vijgenpruimsap? Vijgenpruimsap wordt gemaakt van gedroogde vijgenpruimen. De vijgenpruimen worden weer gehydrateerd en het sap wordt met water geëxtraheerd, wat een dikke, donkere, van nature zoete drank oplevert. Omdat het uit al geconcentreerd gedroogd fruit wordt gemaakt, is vijgenpruimsap rijk aan smaak en natuurlijke suikers, waardoor een klein glaasje al lang genoeg is. Wat vijgenpruimsap eigenlijk doet Het bekendste voordeel van vijgenpruimsap is dat het een gezonde spijsvertering ondersteunt, en daarvoor is een goede reden. Vijgenpruimen en het sap dat ervan wordt gemaakt, bevatten van nature veel sorbitol, een suikeralcohol die water in de darmen aantrekt en een mild verzachtend effect heeft. Dit is de belangrijkste reden waarom vijgenpruimsap zo bekend is als traditioneel hulpmiddel om de darmen op gang te houden. Het is een van de weinige huismiddelen met een echt, begrijpelijk werkingsmechanisme in plaats van slechts volksgeloof. Vijgenpruimsap bevat ook enkele nuttige voedingsstoffen, waaronder kalium, dat de normale werking van spieren en zenuwen ondersteunt, samen met plantenverbindingen die als antioxidanten werken. Het is echter goed om realistisch te zijn: vijgenpruimsap is een nuttige, natuurlijke optie voor af en toe ondersteuning van de spijsvertering, geen behandeling voor een medische aandoening. Als je aanhoudende spijsverteringsproblemen hebt, is het verstandig om met een zorgverlener te praten. Vijgenpruimsap of hele vijgenpruimen? Dit is de belangrijkste vraag, en het eerlijke antwoord is dat ze iets verschillende functies vervullen. Hele vijgenpruimen bevatten alle vezels van het fruit, die bij het saptenproces grotendeels verloren gaan, dus hele vijgenpruimen zijn de betere keuze als je van de volledige vezelvoordelen en een vullend tussendoortje wilt genieten. Vijgenpruimsap daarentegen levert nog steeds veel sorbitol, is snel en gemakkelijk te drinken en is geschikt voor mensen die moeite hebben met het kauwen van gedroogd fruit of die gewoon liever een drankje hebben. Veel mensen gebruiken beide. Als je ze wilt uitproberen, is ons vijgenpruimsap een eenvoudige manier om van de voordelen in vloeibare vorm te genieten, terwijl onze biologische vijgenpruimen zonder pit je het hele fruit en de vezels ervan geven. Voor meer informatie over het fruit zelf lees je onze gids over de gezondheidsvoordelen van vijgenpruimen, waarin we dieper op de stof gaan. Hoeveel vijgenpruimsap moet je drinken? Een klein glaasje van ongeveer 120 tot 150 ml is een verstandige portie. Als je er nog niet aan gewend bent, begin dan met een kleinere hoeveelheid en kijk hoe je je voelt, omdat dezelfde sorbitol die de spijsvertering helpt, winderigheid of een zachte buik kan veroorzaken als je er veel tegelijk van drinkt. Veel mensen vinden dat een klein glaasje in de ochtend goed werkt, en je kunt het altijd voorzichtig verwarmen, wat sommigen op een koude dag prettiger vinden. Slimme manieren om vijgenpruimsap te gebruiken Vijgenpruimsap is veelzijdiger dan zijn reputatie doet vermoeden. Probeer het naast het puur drinken op deze manieren. Voeg een scheutje toe aan een smoothie voor natuurlijke zoetheid en een boost voor de spijsvertering, vooral in combinatie met banaan en havermout. Gebruik het in plaats van een deel van de suiker of vloeistof bij het bakken, waar het vocht en een diepe, fruitige zoetheid toevoegt aan taarten, brood en flapjacks. Laat het voorzichtig in een pan inkoken om een rijke, plakkerige glazuur of saus te maken voor geroostes vlees, wat prachtig werkt bij varken of lamsvlees. Of besprenkel een beetje over havermout of yoghurt in plaats van honing of siroop. Als je graag met fruit kookt, heeft onze gids over koken en bakken met vijgenpruimen nog veel meer ideeën. Een paar verstandige dingen om te weten Vijgenpruimsap is een natuurlijk product, maar een beetje eerlijkheid helpt. Het is geconcentreerd, dus bevat van nature veel suiker, en suikers in sap tellen als vrije suikers, het soort waarvoor de Britse richtlijnen adviseren dat we een oogje op houden. Houd het bij een klein glaasje in plaats van het als water te drinken, en wees je bewust van je tanden, zoals bij elk zoet drankje. Vijgenpruimsap is niet geschikt als middel voor baby's of jonge kinderen zonder medisch advies, en als je een gezondheidsprobleem hebt of medicijnen gebruikt, is het verstandig om eerst met een zorgverlener te overleggen. Vijgenpruimsap verdient beter dan zijn stoffige reputatie. Het is een van nature zoete, makkelijk te gebruiken drank met een echt, goed begrepen voordeel voor de spijsvertering, en het verdient net zo goed een plek in de keuken als in de medicijnkast. Geniet ervan uit een klein glaasje, of laat je creativiteit de vrije loop met smoothies, gebak en glazuren, en deze ouderwetse favoriet begint snel een stuk moderner aan te voelen.